۱,۰۹۰,۰۰۰ تومان
تحول فناوریهای دیجیتال در سالهای اخیر، بسیاری از مفاهیم سنتی حقوق را با پرسشهای تازهای روبهرو کرده است. یکی از مهمترین این تحولات، شکلگیری قراردادهای هوشمند است؛ سازوکارهایی که اجرای مفاد توافق را تا حدی به کدهای رایانهای و فرایندهای خودکار وابسته میکنند. ورود این فناوری به معاملات و روابط خصوصی، موضوعاتی مانند اعتبار قرارداد، اراده طرفین، نحوه انعقاد توافق، اجرای تعهدات، مسئولیت ناشی از خطا و شیوه حل اختلاف را با مسائل جدیدی مواجه کرده است.
کتاب «قراردادهای هوشمند در حقوق خصوصی» نوشته دکتر الناز نعمتی، اثری تخصصی در زمینه بررسی رابطه فناوری قراردادهای هوشمند با مباحث حقوق خصوصی است. این کتاب در ۱۰۹ صفحه و در سال ۱۴۰۵ توسط انتشارات هورین منتشر شده و شابک آن 978-622-126-238-0 است. حجم مناسب کتاب، آن را برای مخاطبانی که قصد دارند در قالبی متمرکز با موضوع قراردادهای هوشمند و مسائل حقوقی مرتبط با آن آشنا شوند، قابل توجه میکند.
قرارداد هوشمند را میتوان سازوکاری دانست که در آن بخشی از مفاد یا فرایند اجرای یک توافق بهوسیله کدهای رایانهای و بهصورت خودکار اجرا میشود. اصطلاح «هوشمند» الزاماً به معنای برخورداری قرارداد از هوش مصنوعی نیست؛ بلکه بیشتر به قابلیت اجرای خودکار شروط از پیش تعریفشده اشاره دارد.
در یک قرارداد سنتی، اجرای تعهدات معمولاً به رفتار و تصمیم اشخاص وابسته است. در یک سازوکار هوشمند، برخی اقدامات میتوانند بر اساس شرایطی که در کد تعریف شدهاند، بهصورت خودکار انجام شوند.
همین تفاوت، پرسشهای مهمی را برای علم حقوق ایجاد میکند: آیا کد رایانهای بهتنهایی قرارداد محسوب میشود؟ اراده طرفین چگونه احراز میشود؟ اگر کد با قصد واقعی طرفین مطابقت نداشته باشد، کدامیک باید ملاک قرار گیرد؟ و در صورت بروز اختلاف، مسئولیت بر عهده چه شخص یا نهادی خواهد بود؟
حقوق خصوصی بر روابط میان اشخاص و تنظیم مناسبات مالی و غیرمالی آنان تمرکز دارد. قراردادها یکی از مهمترین ابزارهای ایجاد تعهد در این حوزه هستند و فناوریهای جدید میتوانند نحوه شکلگیری و اجرای آنها را تغییر دهند.
قراردادهای هوشمند در همین نقطه اهمیت پیدا میکنند. این فناوری میتواند برخی مراحل اجرای تعهدات را خودکار کند، اما خودکار شدن اجرا به معنای حذف قواعد حقوقی نیست. حتی اگر یک برنامه رایانهای بدون دخالت مستقیم انسان اجرا شود، همچنان مسائل مربوط به اعتبار توافق، حقوق طرفین، مسئولیت و جبران خسارت میتوانند مطرح باشند.
به همین دلیل، بررسی قراردادهای هوشمند از منظر حقوق خصوصی نیازمند توجه همزمان به ماهیت فناوری و مبانی حقوق قراردادها است.
هر قرارداد الکترونیکی الزاماً قرارداد هوشمند نیست. در قرارداد الکترونیکی، توافق میان طرفین ممکن است از طریق ابزارهای دیجیتال منعقد شود، اما اجرای تعهدات همچنان میتواند به اقدام انسانی وابسته باشد.
در قرارداد هوشمند، ویژگی برجستهتر، امکان اجرای خودکار بخشی از شروط است. بنابراین تفاوت اصلی را باید در سازوکار اجرای تعهدات جستوجو کرد.
این تمایز از نظر حقوقی اهمیت دارد، زیرا ورود کد به فرایند اجرای قرارداد، پرسشهایی درباره تفسیر، خطا، تغییر شرایط و مسئولیت ایجاد میکند.
اصل اراده در قراردادها اهمیت اساسی دارد. طرفین باید بدانند چه تعهداتی را میپذیرند و آثار توافق آنها چیست.
در قراردادهای هوشمند، تبدیل مفاد توافق به کد میتواند فاصلهای میان زبان حقوقی و زبان برنامهنویسی ایجاد کند. ممکن است یک شرط در زبان طبیعی معنای خاصی داشته باشد، اما هنگام تبدیل به کد، به مجموعهای از دستورهای دقیق و محدود تبدیل شود.
از اینجا یک پرسش مهم شکل میگیرد: اگر میان قصد واقعی طرفین و عملکرد کد تفاوت وجود داشته باشد، تفسیر حقوقی چگونه باید انجام شود؟
این مسئله نشان میدهد که قرارداد هوشمند صرفاً یک موضوع فنی نیست و ارتباط مستقیمی با نظریه قرارداد و اراده متعاملین دارد.
یکی از مهمترین جذابیتهای قراردادهای هوشمند، خودکار شدن برخی فرایندهای قراردادی است. در یک سازوکار مناسب، تحقق یک شرط میتواند به اجرای اقدام مشخصی منجر شود.
این ویژگی میتواند نیاز به برخی اقدامات واسطهای را کاهش دهد و سرعت اجرای توافق را افزایش دهد. با این حال، خودکار بودن اجرا ممکن است در شرایطی که اختلاف یا خطا رخ میدهد، چالش ایجاد کند.
در قرارداد سنتی، طرفین میتوانند پیش از اجرای یک تعهد درباره اختلاف مذاکره یا از مداخله شخص ثالث استفاده کنند. در سازوکار خودکار، توقف یا اصلاح عملیات ممکن است به طراحی فنی و حقوقی متفاوتی نیاز داشته باشد.
یکی از پرسشهای مهم در قراردادهای هوشمند، وضعیت خطای برنامهنویسی است. اگر کد به دلیل خطا اقدامی انجام دهد که با توافق واقعی طرفین سازگار نباشد، نمیتوان صرفاً به این دلیل که عملیات بهصورت خودکار اجرا شده است، مسئله را پایانیافته تلقی کرد.
در چنین وضعیتی، موضوعاتی مانند مسئولیت طراح یا برنامهنویس، مسئولیت طرفین، حدود آگاهی کاربران از کد و امکان جبران خسارت مطرح میشوند.
همین مسئله نشان میدهد که استفاده حقوقی از قراردادهای هوشمند به سازوکاری برای مدیریت خطا و اختلاف نیاز دارد.
اثبات وجود قرارداد، محتوای توافق و تعهدات طرفین از موضوعات مهم حقوق قراردادها است. در محیط دیجیتال، دادهها و سوابق الکترونیکی میتوانند در اثبات برخی وقایع نقش داشته باشند.
با قراردادهای هوشمند، موضوع پیچیدهتر میشود؛ زیرا علاوه بر متن یا توافق طرفین، ممکن است کد نیز بخشی از فرایند اجرای توافق باشد.
در نتیجه، تحلیل حقوقی این قراردادها باید به رابطه میان متن توافق، اراده طرفین، کد اجرایی و دادههای ثبتشده توجه کند.
خودکار بودن اجرای قرارداد به معنای حذف اختلاف نیست. ممکن است طرفین درباره تفسیر یک شرط، عملکرد کد، وقوع یک رویداد یا مسئولیت ناشی از اجرای نادرست اختلاف پیدا کنند.
بنابراین، سازوکارهای حل اختلاف همچنان اهمیت دارند. مسئله اصلی این است که قرارداد هوشمند چگونه باید در کنار سازوکارهای حقوقی سنتی یا روشهای جدید حل اختلاف قرار گیرد.
تحول فناوری موجب شده است بسیاری از مسائل حقوقی با محیطهای دیجیتال پیوند بخورند. دانشجوی حقوق که قصد دارد در حوزه حقوق فناوری، حقوق تجارت، حقوق قراردادها یا مسائل مرتبط با اقتصاد دیجیتال فعالیت کند، با مفاهیمی مانند قرارداد هوشمند مواجه خواهد شد.
مطالعه این موضوع میتواند به درک بهتر چالشهای حقوقی ناشی از خودکارسازی قراردادها کمک کند و زمینهای برای تحلیل مسائل نوظهور در حقوق خصوصی فراهم آورد.
این کتاب برای دانشجویان و پژوهشگران رشته حقوق، وکلا، پژوهشگران حقوق فناوری و افرادی که به تحول قراردادها در محیط دیجیتال علاقهمند هستند، قابل استفاده است.
همچنین برای کسانی که در زمینه حقوق خصوصی فعالیت میکنند و میخواهند با یکی از موضوعات جدید پیوند میان فناوری و قرارداد آشنا شوند، مطالعه چنین اثری میتواند مفید باشد.
نویسنده این اثر دکتر الناز نعمتی است. کتاب «قراردادهای هوشمند در حقوق خصوصی» با تمرکز بر یکی از موضوعات نوظهور در ارتباط میان فناوری و حقوق خصوصی تدوین شده و در سال ۱۴۰۵ توسط انتشارات هورین منتشر شده است.
کتاب «قراردادهای هوشمند در حقوق خصوصی» ۱۰۹ صفحه دارد و شابک آن 978-622-126-238-0 است. این اثر در سال ۱۴۰۵ توسط انتشارات هورین منتشر شده و نویسنده آن دکتر الناز نعمتی است.
قراردادهای هوشمند یکی از موضوعات مهم در تحول حقوق قراردادها در محیط دیجیتال هستند. امکان اجرای خودکار برخی تعهدات، ارتباط میان متن حقوقی و کد رایانهای، مسئله خطا، مسئولیت، اثبات و حل اختلاف، پرسشهای جدیدی را پیش روی حقوق خصوصی قرار دادهاند.
کتاب «قراردادهای هوشمند در حقوق خصوصی» نوشته دکتر الناز نعمتی، اثری تخصصی برای مطالعه این موضوع است که در ۱۰۹ صفحه توسط انتشارات هورین در سال ۱۴۰۵ منتشر شده است. این کتاب میتواند برای دانشجویان، پژوهشگران و فعالان حوزه حقوق خصوصی و فناوری، منبعی مناسب برای آشنایی و مطالعه موضوع قراردادهای هوشمند باشد.
قرارداد هوشمند سازوکاری است که در آن بخشی از شروط یا فرایند اجرای توافق از طریق کد رایانهای و بر اساس شرایط از پیش تعیینشده بهصورت خودکار اجرا میشود.
بله. قرارداد الکترونیکی میتواند صرفاً به شیوه دیجیتال منعقد شود، در حالی که قرارداد هوشمند بر اجرای خودکار برخی مفاد توافق نیز تأکید دارد.
قراردادهای هوشمند میتوانند نحوه انعقاد و اجرای تعهدات خصوصی را تحت تأثیر قرار دهند و در زمینههایی مانند اراده، اعتبار قرارداد، مسئولیت، اثبات و حل اختلاف پرسشهای جدیدی ایجاد کنند.
خطای کد میتواند میان عملکرد فنی قرارداد و قصد طرفین اختلاف ایجاد کند و در نتیجه موضوعاتی مانند مسئولیت و جبران خسارت مطرح شوند.
این کتاب ۱۰۹ صفحه دارد.
دکتر الناز نعمتی نویسنده کتاب «قراردادهای هوشمند در حقوق خصوصی» است.
برای مطالعه تخصصی یکی از موضوعات نوظهور حقوق فناوری و حقوق قراردادها، کتاب «قراردادهای هوشمند در حقوق خصوصی» را از انتشارات هورین تهیه کنید.
ورود فناوری به روابط قراردادی، تصور سنتی از نحوه انعقاد و اجرای قراردادها را با پرسشهای تازهای روبهرو کرده است. یکی از مهمترین نمونهها، قراردادهای هوشمند هستند؛ سازوکارهایی که امکان میدهند برخی شروط توافق در قالب کد رایانهای تعریف و در شرایط مشخص اجرا شوند.
این تحول، مسئلهای صرفاً فنی نیست. زمانی که اجرای یک تعهد به کد وابسته میشود، پرسشهای حقوقی درباره اراده، تفسیر، اعتبار، مسئولیت و جبران خسارت نیز مطرح میشوند.
در قراردادهای سنتی، طرفین تعهدات خود را در قالب زبان طبیعی بیان میکنند. اجرای تعهد نیز معمولاً به رفتار اشخاص وابسته است.
قرارداد هوشمند میتواند بخشی از این فرایند را خودکار کند. یعنی در صورت تحقق شرایطی که در ساختار فنی تعریف شدهاند، اقدام مشخصی بدون نیاز به تصمیمگیری مجدد انسان انجام شود.
این قابلیت، یکی از مهمترین تفاوتهای قرارداد هوشمند با قراردادهای معمولی است.
زبان حقوقی معمولاً انعطافپذیرتر از زبان برنامهنویسی است. در قراردادهای حقوقی، مفاهیمی مانند حسن نیت، عرف، اوضاع و احوال و قصد مشترک میتوانند در تفسیر نقش داشته باشند.
اما کد رایانهای باید دستورهای مشخص و قابل اجرا داشته باشد. همین تفاوت ممکن است باعث شود همه مفاهیم حقوقی بهسادگی به کد تبدیل نشوند.
در نتیجه، یکی از مسائل مهم قراردادهای هوشمند، تعیین رابطه میان متن حقوقی و کد اجرایی است.
این پرسش یکی از چالشهای مهم قراردادهای هوشمند است. فرض کنید طرفین قصد مشخصی داشته باشند، اما خطای فنی باعث شود کد نتیجه دیگری ایجاد کند.
در چنین شرایطی، صرف اجرای خودکار نمیتواند پاسخ همه مسائل حقوقی را فراهم کند. باید مشخص شود قصد طرفین چه بوده، خطا چگونه ایجاد شده و چه شخص یا اشخاصی در شکلگیری آن نقش داشتهاند.
بنابراین، فناوری نمیتواند بهطور کامل جایگزین تحلیل حقوقی شود.
تفسیر در حقوق قراردادها برای تعیین معنای تعهدات اهمیت دارد. در قراردادهای هوشمند، تفسیر ممکن است علاوه بر متن، به کد و نحوه عملکرد فنی نیز مربوط شود.
این موضوع نیازمند همکاری میان دانش حقوق و فناوری است. متخصص حقوق باید بتواند آثار حقوقی ساختار فنی را درک کند و متخصص فناوری نیز باید محدودیتهای زبان برنامهنویسی در بیان مفاهیم حقوقی را بشناسد.
خودکار بودن یک فرایند، لزوماً به معنای درست بودن نتیجه آن نیست. یک کد ممکن است دقیقاً مطابق دستورهای خود عمل کند، اما اگر دستورها از ابتدا نادرست طراحی شده باشند، نتیجه نیز میتواند با هدف طرفین سازگار نباشد.
بنابراین، پیش از اجرای خودکار، طراحی حقوقی و فنی مناسب اهمیت زیادی دارد.
یکی از مسائل مهم در این حوزه، تعیین مسئولیت در صورت بروز مشکل است. ممکن است خطا به طراحی کد، ورود اطلاعات نادرست، عملکرد ناقص یک سامانه یا رفتار یکی از طرفین مربوط باشد.
تشخیص مسئولیت در چنین شرایطی نیازمند بررسی دقیق رابطه میان اشخاص، توافق، کد و نتیجه ایجادشده است.
این موضوع یکی از دلایلی است که قراردادهای هوشمند را به مسئلهای مهم برای حقوق خصوصی تبدیل کرده است.
کتاب «قراردادهای هوشمند در حقوق خصوصی» نوشته دکتر الناز نعمتی، بر موضوعی تمرکز دارد که در مرز میان فناوری و حقوق قراردادها قرار گرفته است.
این کتاب با ۱۰۹ صفحه، برای مخاطبانی که میخواهند در قالب یک اثر تخصصی با موضوع قراردادهای هوشمند و ارتباط آن با حقوق خصوصی آشنا شوند، قابل توجه است.
قرارداد هوشمند میتواند بخشی از اجرای توافق را خودکار کند، اما مسائل حقوقی مربوط به اعتبار، اراده، مسئولیت و اختلاف همچنان اهمیت دارند.
زیرا زبان حقوقی میتواند مفاهیم انعطافپذیر و تفسیری داشته باشد، در حالی که کد رایانهای برای اجرا به دستورهای دقیق نیاز دارد.
در این وضعیت ممکن است مسئله اختلاف میان عملکرد فنی و قصد قراردادی مطرح شود و نیاز به تحلیل حقوقی درباره مسئولیت و آثار توافق وجود داشته باشد.
بخش مهمی از مسائل مربوط به قراردادهای هوشمند به حقوق قراردادها، تعهدات، مسئولیت و روابط خصوصی اشخاص مربوط میشود.
کتاب ۱۰۹ صفحه دارد و در سال ۱۴۰۵ توسط انتشارات هورین منتشر شده است.
برای آشنایی عمیقتر با چالشهای حقوقی ناشی از قراردادهای هوشمند، کتاب «قراردادهای هوشمند در حقوق خصوصی» را از انتشارات هورین تهیه کنید.
قراردادهای هوشمند با هدف خودکارسازی بخشی از فرایند اجرای توافقها، ظرفیت قابل توجهی برای تغییر روابط قراردادی دارند. با این حال، ورود کدهای رایانهای به فرایند قرارداد، مسائل حقوقی جدیدی را ایجاد میکند. اعتبار توافق، نحوه احراز اراده، خطای کد، مسئولیت و امکان حل اختلاف از جمله موضوعاتی هستند که در تحلیل حقوقی این فناوری اهمیت دارند.
هر توافقی که در قالب فناوری اجرا شود، از نظر حقوقی نیازمند بررسی شرایط اعتبار قرارداد است. فناوری بهتنهایی نمیتواند جایگزین عناصر حقوقی لازم برای شکلگیری یک توافق معتبر شود.
بنابراین، در تحلیل قراردادهای هوشمند باید میان سازوکار فنی اجرا و الزامات حقوقی قرارداد تمایز قائل شد.
اراده طرفین یکی از عناصر اساسی روابط قراردادی است. در قراردادهای هوشمند، این پرسش مطرح میشود که چگونه میتوان مشخص کرد شخص دقیقاً چه چیزی را پذیرفته و آیا محتوای کد با قصد او مطابقت داشته است یا خیر.
این موضوع بهخصوص زمانی اهمیت پیدا میکند که کاربر با ساختار فنی پیچیدهای مواجه باشد و نتواند تمام آثار اجرای کد را بهطور کامل تشخیص دهد.
خطا در قراردادهای هوشمند میتواند منشأهای متفاوتی داشته باشد. ممکن است اطلاعات اولیه اشتباه وارد شود یا کد به شکل نادرستی طراحی شده باشد.
هر یک از این وضعیتها میتواند پیامدهای حقوقی متفاوتی داشته باشد. به همین دلیل، تعیین مسئولیت نیازمند بررسی دقیق فرایند ایجاد و اجرای قرارداد است.
قراردادهای سنتی معمولاً امکان مذاکره، اصلاح یا توافق مجدد را در اختیار طرفین قرار میدهند. اما در یک سازوکار خودکار، تغییر شرایط ممکن است به طراحی فنی خاصی نیاز داشته باشد.
این مسئله اهمیت پیشبینی سازوکار اصلاح، توقف یا تغییر اجرای قرارداد را نشان میدهد.
اگر اجرای خودکار قرارداد باعث ورود خسارت شود، یکی از پرسشهای اصلی، تعیین مبنای مسئولیت و شیوه جبران آن است.
در این شرایط باید مشخص شود منشأ خسارت چه بوده و چه شخص یا اشخاصی در ایجاد آن نقش داشتهاند. پاسخ به این پرسش صرفاً فنی نیست و نیازمند تحلیل حقوقی است.
خودکار شدن اجرای قرارداد اختلاف را از میان نمیبرد. طرفین ممکن است درباره معنای شرط، عملکرد سامانه یا مسئولیت ناشی از نتیجه اجرا اختلاف پیدا کنند.
وجود سازوکار روشن برای رسیدگی به اختلاف میتواند یکی از موضوعات مهم در طراحی حقوقی قراردادهای هوشمند باشد.
فناوری قراردادهای هوشمند میتواند در آینده بر نحوه تنظیم برخی روابط خصوصی اثر بگذارد. حقوقدانان برای تحلیل چنین روابطی باید علاوه بر مبانی حقوق قراردادها، با منطق کلی اجرای خودکار و چالشهای ناشی از تبدیل شروط حقوقی به کد آشنا باشند.
این شناخت میتواند زمینه تحلیل دقیقتر مسائل حقوقی در اقتصاد دیجیتال را فراهم کند.
از مهمترین چالشها میتوان به رابطه میان قصد طرفین و کد، خطای فنی، تعیین مسئولیت، اصلاح قرارداد و حل اختلاف اشاره کرد.
خطای کد ممکن است در صورت ایجاد خسارت، زمینه طرح مسائل مربوط به مسئولیت را فراهم کند؛ اما تعیین مسئولیت به شرایط هر مورد بستگی دارد.
امکان اصلاح به ساختار فنی و نحوه طراحی سازوکار بستگی دارد و از منظر حقوقی نیز باید با توافق و حقوق طرفین سازگار باشد.
خیر. خودکار شدن اجرا ممکن است برخی فرایندها را ساده کند، اما اختلاف درباره تفسیر، خطا، مسئولیت یا آثار قرارداد همچنان ممکن است ایجاد شود.
قراردادهای هوشمند نمونهای از پیوند فناوریهای نوین با حقوق قراردادها هستند و مطالعه آنها میتواند برای دانشجویان و پژوهشگران حقوق فناوری و حقوق خصوصی اهمیت داشته باشد.
برای مطالعه مسائل حقوقی قراردادهای هوشمند و بررسی ارتباط آنها با حقوق خصوصی، کتاب «قراردادهای هوشمند در حقوق خصوصی» نوشته دکتر الناز نعمتی را از انتشارات هورین تهیه کنید.
تحول دیجیتال باعث شده است مفاهیم جدیدی وارد ادبیات حقوقی شوند. قراردادهای هوشمند یکی از این مفاهیم هستند که در نقطه اتصال فناوری، قراردادها و حقوق خصوصی قرار میگیرند. شناخت این موضوع برای افرادی که در حوزه حقوق فناوری، قراردادها و روابط خصوصی فعالیت میکنند، اهمیت فزایندهای دارد.
کتاب «قراردادهای هوشمند در حقوق خصوصی» نوشته دکتر الناز نعمتی، به یکی از موضوعات جدید حقوقی اختصاص دارد و در سال ۱۴۰۵ توسط انتشارات هورین منتشر شده است.
دانشجویان رشته حقوق با مطالعه این موضوع میتوانند با یکی از مسائل جدید حقوق قراردادها آشنا شوند. قراردادهای هوشمند فرصت مناسبی برای بررسی این پرسش فراهم میکنند که فناوری چگونه میتواند ساختار اجرای تعهدات را تغییر دهد.
این موضوع همچنین میتواند برای دانشجویانی که به حقوق فناوری و مباحث نوین حقوق خصوصی علاقه دارند، زمینه مطالعات پژوهشی ایجاد کند.
قراردادهای هوشمند موضوعی چندوجهی هستند. از منظر حقوقی، مسئله اراده، اعتبار، مسئولیت و حل اختلاف مطرح است و از منظر فناوری، کد و اجرای خودکار اهمیت پیدا میکنند.
همین ماهیت میانرشتهای، ظرفیت مناسبی برای پژوهش در حوزههای جدید حقوقی ایجاد میکند.
وکلا و مشاوران حقوقی که با قراردادهای دیجیتال یا کسبوکارهای مبتنی بر فناوری سروکار دارند، ممکن است با پرسشهایی درباره اعتبار و آثار قراردادهای هوشمند مواجه شوند.
مطالعه مبانی این حوزه میتواند به شکلگیری دیدگاه دقیقتر درباره مسائل حقوقی ناشی از اجرای خودکار قراردادها کمک کند.
حقوق فناوری حوزهای رو به گسترش است که موضوعاتی مانند داده، سامانههای دیجیتال، داراییهای دیجیتال و قراردادهای هوشمند را دربرمیگیرد.
قراردادهای هوشمند یکی از نمونههای روشن پیوند فناوری با قواعد حقوقی هستند و مطالعه آنها میتواند تصویر بهتری از چالشهای حقوق در محیط دیجیتال ارائه دهد.
کتاب «قراردادهای هوشمند در حقوق خصوصی» در ۱۰۹ صفحه تدوین شده است. نویسنده اثر دکتر الناز نعمتی است و انتشارات هورین آن را در سال ۱۴۰۵ منتشر کرده است.
شابک کتاب 978-622-126-238-0 است.
قراردادهای هوشمند از موضوعات جدیدی هستند که مرز میان حقوق قراردادها و فناوری را به یکدیگر نزدیک کردهاند. مطالعه این حوزه میتواند برای دانشجویان، پژوهشگران، وکلا و علاقهمندان به حقوق فناوری مفید باشد.
کتاب «قراردادهای هوشمند در حقوق خصوصی» نوشته دکتر الناز نعمتی، در ۱۰۹ صفحه و در سال ۱۴۰۵ توسط انتشارات هورین منتشر شده و میتواند منبعی متمرکز برای آشنایی با این موضوع تخصصی باشد.
دانشجویان و پژوهشگران حقوق، وکلا، مشاوران حقوقی و علاقهمندان به حقوق فناوری و تحولات حقوق قراردادها میتوانند از این کتاب استفاده کنند.
دکتر الناز نعمتی نویسنده کتاب است.
این اثر ۱۰۹ صفحه دارد.
کتاب در سال ۱۴۰۵ توسط انتشارات هورین منتشر شده است.
شابک کتاب 978-622-126-238-0 است.
زیرا این فناوری شیوه اجرای برخی توافقها را تغییر میدهد و پرسشهای جدیدی درباره اراده، اعتبار، مسئولیت، تفسیر و حل اختلاف ایجاد میکند.
اگر به دنبال مطالعه یکی از موضوعات نوین حقوق خصوصی و حقوق فناوری هستید، کتاب «قراردادهای هوشمند در حقوق خصوصی» نوشته دکتر الناز نعمتی را از انتشارات هورین تهیه کنید.