مجتبی ملکی

 

مجتبی ملکی؛ رویکردی تخصصی به مدیریت ریسک HSE در زنجیره تولید فولاد

مجتبی ملکی از نویسندگانی است که با تمرکز بر ایمنی، بهداشت حرفه‌ای و محیط‌زیست (HSE) در صنعت فولاد به یکی از مهم‌ترین موضوعات مدیریت صنعتی و تولید پایدار پرداخته است. کتاب «راهبردهای پیشگیری و مدیریت ریسک‌های HSE در زنجیره تولید فولاد» نشان‌دهنده توجه او به ضرورت شناسایی نظام‌مند خطرات، پیشگیری از حوادث و مدیریت ریسک در یکی از صنایع پیچیده، سرمایه‌بر و پرریسک کشور است.

زنجیره تولید فولاد مجموعه‌ای از فعالیت‌های به‌هم‌پیوسته را شامل می‌شود؛ از تأمین و آماده‌سازی مواد اولیه گرفته تا فرآوری، احیا، ذوب، ریخته‌گری، نورد، انبارش، حمل‌ونقل و عملیات پشتیبان. هر یک از این مراحل دارای مخاطرات ویژه‌ای هستند و وقوع یک حادثه در یک بخش می‌تواند بر بخش‌های دیگر نیز تأثیر بگذارد.

در چنین محیطی، HSE نباید صرفاً مجموعه‌ای از دستورالعمل‌های اداری یا الزامات کنترلی تلقی شود. مدیریت اثربخش HSE نیازمند شناسایی خطر، ارزیابی ریسک، تعیین اقدامات کنترلی، پایش مستمر، آموزش کارکنان، آمادگی در شرایط اضطراری و ایجاد فرهنگ ایمنی است.

رویکرد مجتبی ملکی به این حوزه، بر اهمیت نگاه زنجیره‌ای به ریسک تأکید دارد؛ زیرا ایمنی در صنعت فولاد تنها به یک واحد یا یک فرایند محدود نمی‌شود و باید تمام چرخه تولید و ارتباط میان اجزای آن را دربرگیرد.

تخصص مجتبی ملکی در مدیریت HSE

موضوع کتاب «راهبردهای پیشگیری و مدیریت ریسک‌های HSE در زنجیره تولید فولاد» نشان می‌دهد که محور اصلی حوزه نگارشی مجتبی ملکی، مدیریت ریسک‌های ایمنی، بهداشت حرفه‌ای و محیط‌زیستی در محیط‌های صنعتی است.

در صنایع بزرگ، مدیریت HSE زمانی اثربخش خواهد بود که از یک رویکرد واکنشی فاصله بگیرد. انتظار برای وقوع حادثه و سپس بررسی علت آن، هزینه‌های انسانی و اقتصادی زیادی به همراه دارد. رویکرد حرفه‌ای‌تر، شناسایی خطرات پیش از وقوع حادثه و طراحی اقدامات پیشگیرانه است.

از همین منظر، مدیریت ریسک یکی از ارکان اصلی HSE محسوب می‌شود. این فرایند با شناسایی خطر آغاز می‌شود و با تحلیل احتمال و شدت پیامد، تعیین اولویت‌ها، انتخاب کنترل‌های مناسب و پایش اثربخشی آنها ادامه پیدا می‌کند.

اهمیت HSE در صنعت فولاد

صنعت فولاد از جمله صنایع مادر و راهبردی است و فعالیت‌های آن با مجموعه‌ای از فرایندهای حرارتی، مکانیکی، شیمیایی و حمل‌ونقلی همراه است.

وجود تجهیزات سنگین، ماشین‌آلات صنعتی، مواد اولیه، انرژی حرارتی، مواد مذاب، گازهای صنعتی، مواد شیمیایی و عملیات جابه‌جایی، ضرورت مدیریت دقیق ریسک را افزایش می‌دهد.

در چنین شرایطی، کوچک‌ترین ضعف در کنترل یک خطر می‌تواند پیامدهای قابل توجهی داشته باشد. بنابراین، HSE باید از سطح یک واحد اجرایی فراتر رود و به بخشی از نظام مدیریت و تصمیم‌گیری سازمان تبدیل شود.

این نگاه، اهمیت موضوع انتخاب‌شده توسط مجتبی ملکی را نشان می‌دهد؛ زیرا پیشگیری از حوادث در صنعت فولاد نه‌تنها از نیروی انسانی محافظت می‌کند، بلکه به حفظ تداوم تولید، کاهش خسارت و افزایش بهره‌وری نیز کمک می‌کند.

شناسایی خطر به عنوان نقطه آغاز مدیریت ریسک

هر سیستم مدیریت ریسک مؤثر با شناسایی خطرات آغاز می‌شود.

خطر ممکن است در یک دستگاه، ماده، فرایند، محیط کاری یا حتی شیوه انجام فعالیت وجود داشته باشد. شناسایی دقیق خطر مستلزم شناخت فرایند و بررسی نحوه تعامل انسان، ماشین و محیط است.

در زنجیره تولید فولاد، برخی خطرات ممکن است آشکار باشند؛ اما بخشی از ریسک‌ها در فرایندهای پیچیده و تعامل میان واحدها پنهان باقی می‌مانند.

به همین دلیل، شناسایی خطر باید به صورت مستمر انجام شود و تنها به بازرسی‌های دوره‌ای محدود نباشد.

ارزیابی و اولویت‌بندی ریسک‌ها

پس از شناسایی خطر، مرحله مهم بعدی، ارزیابی ریسک است.

ریسک معمولاً بر اساس ترکیبی از احتمال وقوع یک رویداد و شدت پیامد آن بررسی می‌شود. این ارزیابی کمک می‌کند سازمان منابع محدود خود را بر خطراتی متمرکز کند که بیشترین اهمیت را دارند.

در یک کارخانه فولاد ممکن است صدها خطر مختلف وجود داشته باشد، اما همه آنها سطح یکسانی از اهمیت ندارند. اولویت‌بندی صحیح امکان می‌دهد اقدامات کنترلی ابتدا برای ریسک‌های بحرانی‌تر اجرا شوند.

این رویکرد، مدیریت HSE را از یک فعالیت پراکنده به یک فرایند تصمیم‌گیری نظام‌مند تبدیل می‌کند.

سلسله‌مراتب کنترل خطرات

یکی از اصول مهم در مدیریت ریسک، استفاده از سلسله‌مراتب کنترل است.

در این رویکرد، نخست تلاش می‌شود خطر حذف شود یا در صورت امکان، فرایند یا ماده خطرناک با گزینه‌ای کم‌خطرتر جایگزین شود. سپس کنترل‌های مهندسی و اداری و در نهایت تجهیزات حفاظت فردی مورد توجه قرار می‌گیرند.

این اصل اهمیت زیادی دارد؛ زیرا اتکا به تجهیزات حفاظت فردی به تنهایی نمی‌تواند یک سیستم ایمنی قدرتمند ایجاد کند.

اگر طراحی فرایند یا تجهیزات ذاتاً ناایمن باشد، استفاده از کلاه، دستکش، عینک یا سایر تجهیزات حفاظتی تنها بخشی از ریسک را کنترل می‌کند.

مدیریت حرفه‌ای HSE باید تلاش کند ریسک را در منبع کنترل کند.

ایمنی فرایند در صنعت فولاد

ایمنی فرایند یکی از حوزه‌های مهم در صنایع بزرگ است. هدف آن، جلوگیری از حوادثی است که می‌توانند در اثر نقص تجهیزات، شرایط عملیاتی نامناسب، خطاهای انسانی یا ضعف در سیستم مدیریت ایجاد شوند.

در صنعت فولاد، فرایندهای حرارتی و مواد با دمای بالا اهمیت ویژه‌ای دارند. کنترل شرایط عملیاتی، نگهداری مناسب تجهیزات، پایش فرایند و رعایت دستورالعمل‌های ایمنی می‌تواند نقش مهمی در پیشگیری از حوادث داشته باشد.

نگاه فرایندی به HSE باعث می‌شود ایمنی تنها به رفتار کارکنان محدود نشود و طراحی، تجهیزات، فناوری، نگهداری و مدیریت نیز در تحلیل ریسک مورد توجه قرار گیرند.

نقش عوامل انسانی در حوادث صنعتی

یکی از ابعاد مهم مدیریت HSE، توجه به Human Factors یا عوامل انسانی است.

حوادث صنعتی همیشه نتیجه نقص فنی نیستند. خستگی، فشار کاری، آموزش ناکافی، ارتباطات ضعیف، تصمیم‌گیری نامناسب و طراحی نامناسب محیط کار نیز می‌توانند احتمال خطا را افزایش دهند.

بنابراین، پیشگیری از حوادث نیازمند شناخت رفتار انسان در محیط کاری است.

آموزش کارکنان، طراحی مناسب دستورالعمل‌ها، ایجاد ارتباط مؤثر، مدیریت خستگی و ایجاد محیطی که کارکنان بتوانند خطرات را گزارش کنند، همگی در کاهش ریسک انسانی مؤثر هستند.

فرهنگ ایمنی در سازمان

یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت سیستم HSE، فرهنگ ایمنی است.

اگر ایمنی تنها مسئولیت واحد HSE تلقی شود، اجرای بسیاری از سیاست‌های پیشگیرانه با محدودیت مواجه خواهد شد. ایمنی باید به یک ارزش سازمانی تبدیل شود که مدیران، سرپرستان و کارکنان همگی در قبال آن مسئولیت داشته باشند.

مدیریت ارشد سازمان در شکل‌گیری این فرهنگ نقش ویژه‌ای دارد. وقتی مدیران ایمنی را در تصمیم‌های تولیدی، سرمایه‌گذاری و عملیاتی جدی بگیرند، این پیام به کل سازمان منتقل می‌شود.

فرهنگ ایمنی قدرتمند به معنای آن است که کارکنان خطر را پنهان نمی‌کنند، بلکه آن را گزارش می‌دهند تا پیش از تبدیل شدن به حادثه مدیریت شود.

گزارش‌دهی حوادث و شبه‌حوادث

یکی از ابزارهای مهم پیشگیری، استفاده از اطلاعات مربوط به حوادث و Near Miss یا شبه‌حوادث است.

شبه‌حادثه رویدادی است که می‌توانست پیامد نامطلوب ایجاد کند اما به دلایلی منجر به خسارت نشد.

نادیده گرفتن این رویدادها می‌تواند فرصت مهمی برای یادگیری سازمانی را از بین ببرد.

تحلیل شبه‌حوادث می‌تواند به شناسایی ضعف‌های پنهان در سیستم کمک کند و امکان اصلاح فرایند را پیش از وقوع یک حادثه جدی فراهم سازد.

آموزش و شایستگی کارکنان

هیچ سیستم HSE بدون نیروی انسانی آموزش‌دیده نمی‌تواند به سطح مطلوبی از اثربخشی برسد.

کارکنان باید خطرات مرتبط با شغل خود، روش‌های کار ایمن، تجهیزات حفاظتی، اقدامات اضطراری و نحوه گزارش خطر را بشناسند.

آموزش نیز نباید تنها در زمان ورود کارکنان به سازمان انجام شود. تغییر تجهیزات، فرایندها و فناوری‌ها می‌تواند نیازهای آموزشی جدیدی ایجاد کند.

به همین دلیل، آموزش HSE باید بخشی از یک نظام توسعه شایستگی مستمر باشد.

مدیریت شرایط اضطراری

حتی بهترین سیستم‌های پیشگیرانه نیز نمی‌توانند احتمال وقوع همه حوادث را به صفر برسانند. بنابراین، آمادگی برای شرایط اضطراری یکی از ارکان مهم مدیریت HSE است.

سازمان باید سناریوهای محتمل را شناسایی و برای آنها برنامه‌ریزی کند. واکنش اضطراری مؤثر نیازمند تعریف مسئولیت‌ها، مسیرهای ارتباطی، تجهیزات مناسب و آموزش کارکنان است.

مانورهای دوره‌ای نیز می‌توانند آمادگی سازمان را افزایش دهند و نقاط ضعف برنامه‌های اضطراری را آشکار کنند.

بهداشت حرفه‌ای در صنعت فولاد

HSE تنها به ایمنی و پیشگیری از حادثه محدود نیست. Occupational Health یا بهداشت حرفه‌ای نیز بخش مهمی از آن را تشکیل می‌دهد.

کارکنان صنعت فولاد ممکن است در معرض عوامل مختلف محیط کار قرار داشته باشند؛ از جمله صدا، گردوغبار، گرما، ارتعاش، مواد شیمیایی و سایر عوامل فیزیکی و شیمیایی.

مدیریت بهداشت حرفه‌ای باید بر شناسایی، اندازه‌گیری، ارزیابی و کنترل این عوامل تمرکز داشته باشد.

هدف اصلی این فرایند، جلوگیری از ایجاد بیماری‌های شغلی و حفظ سلامت کارکنان در بلندمدت است.

محیط‌زیست و زنجیره تولید فولاد

بعد محیط‌زیستی HSE نیز اهمیت زیادی دارد.

صنعت فولاد می‌تواند با موضوعاتی مانند مصرف انرژی، مصرف آب، انتشار آلاینده‌ها، تولید پسماند و مدیریت مواد مختلف مواجه باشد.

مدیریت زیست‌محیطی مناسب باید تلاش کند اثرات منفی فعالیت صنعتی را شناسایی و کنترل کند.

در این چارچوب، HSE می‌تواند به سازمان کمک کند میان اهداف تولیدی و الزامات حفاظت از محیط‌زیست تعادل ایجاد کند.

مدیریت ریسک در زنجیره تأمین و تولید

یکی از نقاط قوت موضوع کتاب مجتبی ملکی، توجه به زنجیره تولید فولاد است.

ریسک تنها در داخل یک واحد تولیدی شکل نمی‌گیرد. تأمین مواد اولیه، حمل‌ونقل، پیمانکاران، انبارش، تعمیرات و خدمات پشتیبان نیز می‌توانند بر سطح کلی ریسک سازمان اثر بگذارند.

بنابراین، مدیریت HSE باید فراتر از مرزهای یک واحد سازمانی عمل کند.

هماهنگی میان واحدها و پیمانکاران، تعریف استانداردهای ایمنی و ارزیابی عملکرد HSE طرف‌های مختلف می‌تواند به ایجاد یک زنجیره تولید ایمن‌تر کمک کند.

نقش پیمانکاران در مدیریت HSE

در صنایع بزرگ، پیمانکاران بخش مهمی از نیروی انسانی و فعالیت‌های عملیاتی را تشکیل می‌دهند.

تفاوت در سطح آموزش، تجربه و فرهنگ ایمنی پیمانکاران می‌تواند بر سطح ریسک اثر بگذارد.

به همین دلیل، انتخاب پیمانکار، آموزش، نظارت، ارزیابی عملکرد و هماهنگی میان پیمانکار و کارفرما باید در نظام HSE مورد توجه قرار گیرد.

مدیریت مؤثر پیمانکاران می‌تواند یکی از عوامل مهم در کاهش حوادث و ایجاد استاندارد ایمنی یکپارچه باشد.

شاخص‌های عملکرد HSE

برای مدیریت HSE نمی‌توان تنها به تعداد حوادث نگاه کرد.

شاخص‌های پیشرو مانند تعداد بازرسی‌ها، گزارش خطرات، آموزش‌ها، اقدامات اصلاحی و شبه‌حوادث می‌توانند اطلاعات ارزشمندی درباره وضعیت پیشگیرانه سازمان ارائه دهند.

در کنار آنها، شاخص‌های پسرو مانند حوادث و آسیب‌های شغلی نیز برای ارزیابی عملکرد اهمیت دارند.

ترکیب این شاخص‌ها تصویر جامع‌تری از عملکرد HSE ایجاد می‌کند و به مدیران اجازه می‌دهد پیش از وقوع حادثه، نشانه‌های ضعف سیستم را شناسایی کنند.

فناوری و آینده مدیریت HSE

فناوری‌های دیجیتال می‌توانند مدیریت HSE را نیز متحول کنند.

سامانه‌های مدیریت داده، حسگرهای هوشمند، اینترنت اشیا، تحلیل داده و ابزارهای پایش لحظه‌ای می‌توانند امکان شناسایی سریع‌تر شرایط خطرناک را فراهم کنند.

در آینده، سازمان‌ها می‌توانند با استفاده از داده‌های عملیاتی، الگوهای خطر را شناسایی و برخی حوادث را پیش از وقوع پیش‌بینی کنند.

این تحول می‌تواند HSE را از یک سیستم عمدتاً واکنشی به سمت مدیریت پیش‌بینانه ریسک سوق دهد.

اهمیت کتاب «راهبردهای پیشگیری و مدیریت ریسک‌های HSE در زنجیره تولید فولاد»

کتاب مجتبی ملکی به دلیل تمرکز بر یک صنعت مهم و پرریسک، موضوعی کاربردی برای متخصصان HSE و مدیران صنعتی دارد.

مدیریت ریسک در صنعت فولاد نیازمند نگاه جامع به ایمنی، بهداشت حرفه‌ای و محیط‌زیست است. توجه به پیشگیری، شناسایی خطر، ارزیابی ریسک، عوامل انسانی، فرهنگ ایمنی و مدیریت شرایط اضطراری می‌تواند پایه‌های یک سیستم HSE مؤثر را تشکیل دهد.

عنوان و ساختار موضوعی این اثر نیز نشان می‌دهد که نگاه نویسنده صرفاً به یک مرحله از تولید محدود نیست، بلکه کل زنجیره تولید فولاد را به عنوان یک سیستم به‌هم‌پیوسته در نظر می‌گیرد.

مشخصات کتاب مجتبی ملکی

مشخصات اطلاعات
عنوان کتاب راهبردهای پیشگیری و مدیریت ریسک‌های HSE در زنجیره تولید فولاد
نویسنده مجتبی ملکی
انتشارات هورین
سال انتشار 1405
تعداد صفحات 157 صفحه
شابک 978-622-126-151-2
شناسه محصول POT38455

این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب «راهبردهای پیشگیری و مدیریت ریسک‌های HSE در زنجیره تولید فولاد» می‌تواند برای گروه‌های مختلفی از مخاطبان حرفه‌ای و دانشگاهی مفید باشد، از جمله:

  • کارشناسان HSE
  • مدیران ایمنی و بهداشت حرفه‌ای
  • مدیران کارخانه‌های فولاد
  • کارشناسان صنایع فولادی
  • مهندسان صنایع
  • مهندسان ایمنی
  • مدیران تولید
  • کارشناسان مدیریت ریسک
  • مسئولان بهداشت حرفه‌ای
  • متخصصان محیط‌زیست صنعتی
  • دانشجویان رشته‌های ایمنی و HSE
  • پژوهشگران مدیریت ریسک صنعتی
  • مدیران پیمانکاران صنعتی

همچنین مدیرانی که مسئولیت کنترل ریسک و تداوم فعالیت‌های تولیدی را بر عهده دارند، می‌توانند از این اثر برای توسعه نگاه نظام‌مند به HSE بهره بگیرند.

چرا مدیریت ریسک HSE در فولاد اهمیت دارد؟

اهمیت مدیریت ریسک در صنعت فولاد تنها به جلوگیری از آسیب‌های انسانی محدود نمی‌شود.

حوادث می‌توانند موجب توقف تولید، آسیب به تجهیزات، افزایش هزینه‌های تعمیرات، کاهش بهره‌وری، اختلال در زنجیره تأمین و آسیب به اعتبار سازمان شوند.

به همین دلیل، سرمایه‌گذاری در HSE را می‌توان بخشی از مدیریت عملکرد و پایداری سازمان دانست.

هرچه سازمان زودتر بتواند خطرات را شناسایی و کنترل کند، احتمال مواجهه با پیامدهای شدید کاهش پیدا می‌کند.

چشم‌انداز آینده HSE در صنعت فولاد

آینده HSE به سمت داده‌محوری، هوشمندسازی، پیش‌بینی ریسک و یکپارچگی بیشتر با مدیریت سازمان حرکت خواهد کرد.

در نسل جدید سیستم‌های HSE، داده‌های مربوط به تجهیزات، کارکنان، محیط کار و فرایندهای تولید می‌توانند در کنار یکدیگر تحلیل شوند.

هوش مصنوعی و تحلیل پیشرفته داده نیز می‌توانند در شناسایی الگوهای خطر، پیش‌بینی شرایط ناایمن و اولویت‌بندی اقدامات کنترلی نقش داشته باشند.

با وجود این، فناوری زمانی اثربخش خواهد بود که با فرهنگ ایمنی، آموزش مناسب، مدیریت متعهد و مشارکت کارکنان همراه شود.

جمع‌بندی

مجتبی ملکی در کتاب «راهبردهای پیشگیری و مدیریت ریسک‌های HSE در زنجیره تولید فولاد» به موضوعی اساسی در مدیریت صنایع سنگین پرداخته است: چگونه می‌توان خطرات ایمنی، بهداشت حرفه‌ای و محیط‌زیستی را پیش از تبدیل شدن به حادثه شناسایی و مدیریت کرد.

رویکرد جامع به زنجیره تولید فولاد، توجه به شناسایی و ارزیابی ریسک، سلسله‌مراتب کنترل خطر، عوامل انسانی، فرهنگ ایمنی، آموزش، مدیریت شرایط اضطراری، بهداشت حرفه‌ای، محیط‌زیست و نقش فناوری، مجموعه‌ای از محورهای مهم این حوزه را شکل می‌دهد.

اهمیت این رویکرد در آن است که HSE را از یک وظیفه محدود سازمانی به یک نظام راهبردی برای حفاظت از انسان، تجهیزات، محیط‌زیست و تداوم تولید تبدیل می‌کند.

کتاب مجتبی ملکی با توجه به موضوع تخصصی و 157 صفحه محتوای آن، می‌تواند برای فعالان صنعت فولاد و متخصصان حوزه HSE منبعی قابل توجه برای شناخت بهتر اصول پیشگیری و مدیریت ریسک در محیط‌های صنعتی باشد.

پرسش‌های متداول

مجتبی ملکی در چه حوزه‌ای فعالیت علمی و نگارشی دارد؟

بر اساس کتاب منتشرشده از او، حوزه اصلی فعالیت نگارشی مجتبی ملکی بر مدیریت ریسک‌های HSE، پیشگیری از حوادث و ایمنی در زنجیره تولید فولاد متمرکز است.

کتاب «راهبردهای پیشگیری و مدیریت ریسک‌های HSE در زنجیره تولید فولاد» درباره چیست؟

این کتاب به موضوع پیشگیری و مدیریت ریسک‌های مرتبط با ایمنی، بهداشت حرفه‌ای و محیط‌زیست در زنجیره تولید فولاد می‌پردازد.

HSE در صنعت فولاد شامل چه حوزه‌هایی است؟

HSE سه حوزه اصلی ایمنی، بهداشت حرفه‌ای و محیط‌زیست را شامل می‌شود و هدف آن کنترل خطرات و حفاظت از کارکنان، فرایندها و محیط پیرامون سازمان است.

چرا مدیریت ریسک در صنعت فولاد اهمیت دارد؟

وجود تجهیزات سنگین، انرژی حرارتی، مواد مختلف و فرایندهای پیچیده، صنعت فولاد را با خطرات متنوعی مواجه می‌کند. مدیریت ریسک به شناسایی و کنترل این خطرات پیش از وقوع حادثه کمک می‌کند.

مهم‌ترین مرحله مدیریت ریسک چیست؟

شناسایی خطر یکی از نخستین مراحل مدیریت ریسک است. پس از آن، ریسک‌ها ارزیابی و اولویت‌بندی می‌شوند و اقدامات کنترلی متناسب با سطح ریسک طراحی و اجرا می‌شوند.

نقش فرهنگ ایمنی در کاهش حوادث چیست؟

فرهنگ ایمنی باعث می‌شود کارکنان و مدیران ایمنی را مسئولیتی مشترک بدانند، خطرات را گزارش کنند و پیشگیری از حادثه را بخشی از فعالیت روزمره سازمان قرار دهند.

آیا عوامل انسانی در حوادث صنعتی نقش دارند؟

بله. عواملی مانند خستگی، آموزش ناکافی، فشار کاری، ارتباطات ضعیف و خطاهای انسانی می‌توانند احتمال وقوع حادثه را افزایش دهند و باید در برنامه‌های مدیریت ریسک مورد توجه قرار گیرند.

فناوری چه نقشی در آینده HSE دارد؟

فناوری‌هایی مانند حسگرهای هوشمند، اینترنت اشیا، تحلیل داده و هوش مصنوعی می‌توانند در پایش شرایط محیط کار، شناسایی الگوهای خطر و حرکت به سمت مدیریت پیش‌بینانه ریسک مورد استفاده قرار گیرند.

کتاب مجتبی ملکی برای چه کسانی مناسب است؟

کارشناسان و مدیران HSE، مدیران و کارشناسان صنعت فولاد، مهندسان ایمنی و صنایع، متخصصان مدیریت ریسک، مسئولان بهداشت حرفه‌ای و محیط‌زیست صنعتی و دانشجویان حوزه HSE از مخاطبان اصلی کتاب هستند.

مشخصات کتاب مجتبی ملکی چیست؟

این کتاب 157 صفحه دارد و در سال 1405 توسط انتشارات هورین منتشر شده است. شابک آن 978-622-126-151-2 و شناسه محصول آن POT38455 است.