دکتر خسرو باروتی
۱,۰۵۰,۰۰۰ تومان
دکتر خسرو باروتی؛ پژوهشگر ترجمه ادبی و معادلیابی فرهنگی در آثار داستانی انگلیسی
دکتر خسرو باروتی از نویسندگانی است که در حوزه مطالعات ترجمه، ترجمه ادبی و معادلیابی فرهنگی میان زبان فارسی و انگلیسی به یکی از مسائل ظریف و بنیادین ترجمه پرداخته است. کتاب «معادلیابی فرهنگی در ترجمه فارسی آثار داستانی انگلیسی» نشاندهنده تمرکز او بر یکی از مهمترین چالشهای ترجمه ادبی است؛ چالشی که تنها به انتقال واژهها از یک زبان به زبان دیگر محدود نمیشود، بلکه به انتقال معنا، فرهنگ، تجربه زیسته، نشانههای اجتماعی و جهانبینی نهفته در متن نیز مربوط است.
ترجمه آثار داستانی انگلیسی به فارسی، فرایندی فراتر از جایگزین کردن واژههای انگلیسی با معادلهای فارسی است. مترجم هنگام مواجهه با یک اثر ادبی، با مجموعهای از عناصر فرهنگی، تاریخی، اجتماعی، مذهبی، جغرافیایی و حتی رفتاری مواجه میشود که ممکن است در فرهنگ مقصد معادل مستقیم و کاملاً همسانی نداشته باشند.
در چنین شرایطی، معادلیابی فرهنگی به یکی از مهمترین مهارتهای مترجم تبدیل میشود. مترجم باید بتواند ضمن حفظ هویت فرهنگی متن اصلی، آن را برای خواننده فارسیزبان قابل فهم و طبیعی کند.
تمرکز دکتر خسرو باروتی بر این حوزه، نشاندهنده رویکردی تخصصی به یکی از دشوارترین سطوح ترجمه ادبی است؛ یعنی جایی که زبان و فرهنگ به یکدیگر پیوند میخورند و مترجم باید میان وفاداری به متن مبدأ و پذیرفتنی بودن متن مقصد تعادل ایجاد کند.
حوزه تخصصی دکتر خسرو باروتی در مطالعات ترجمه
موضوع کتاب «معادلیابی فرهنگی در ترجمه فارسی آثار داستانی انگلیسی» نشان میدهد که محور اصلی فعالیت علمی و نگارشی دکتر خسرو باروتی را میتوان در زمینه ترجمه و مسائل مرتبط با انتقال عناصر فرهنگی در متون ادبی بررسی کرد.
ترجمه ادبی یکی از پیچیدهترین شاخههای ترجمه محسوب میشود؛ زیرا متن داستانی معمولاً علاوه بر اطلاعات مستقیم، دارای لایههای ضمنی، استعارهها، کنایهها، ارجاعات فرهنگی، اصطلاحات عامیانه، نمادها و نشانههایی است که در بستر فرهنگی خاصی معنا پیدا میکنند.
مترجم ادبی باید این لایهها را شناسایی کند و سپس مناسبترین راهکار را برای انتقال آنها به زبان مقصد انتخاب کند.
این مسئله، ترجمه را به فرایندی تحلیلی تبدیل میکند که در آن زبانشناسی، فرهنگشناسی، ادبیات و نظریه ترجمه در تعامل با یکدیگر قرار میگیرند.
معادلیابی فرهنگی چیست؟
معادلیابی فرهنگی به تلاش مترجم برای یافتن مناسبترین شیوه انتقال یک عنصر فرهنگی از زبان و فرهنگ مبدأ به زبان و فرهنگ مقصد اشاره دارد.
گاهی یک واژه یا مفهوم در زبان مبدأ دارای معادلی نسبتاً مستقیم در فارسی است. اما در بسیاری از موارد، چنین معادلی وجود ندارد.
برای مثال، یک اصطلاح عامیانه، غذای محلی، عنوان اجتماعی، رسم فرهنگی، اشاره تاریخی یا مفهوم وابسته به زندگی روزمره ممکن است در فرهنگ مقصد شناختهشده نباشد.
در این شرایط، مترجم باید تصمیم بگیرد که آیا عنصر اصلی را حفظ کند، آن را توضیح دهد، از یک مفهوم فرهنگی نزدیک استفاده کند یا ساختار دیگری برای انتقال معنا به کار ببرد.
این تصمیمها ساده نیستند و میتوانند بر میزان وفاداری، روانی و تأثیرگذاری ترجمه اثر بگذارند.
تفاوت معادل زبانی و معادل فرهنگی
یکی از نکات اساسی در ترجمه، تمایز میان معادل زبانی و معادل فرهنگی است.
در معادل زبانی، مترجم عمدتاً به دنبال یافتن واژه یا عبارت مشابه در زبان مقصد است. اما معادل فرهنگی به سطح عمیقتری از معنا توجه دارد.
ممکن است دو واژه از نظر لغوی به یکدیگر نزدیک باشند، اما برای مخاطبان دو فرهنگ دقیقاً یک تداعی یا کارکرد نداشته باشند.
به همین دلیل، مترجم موفق تنها فرهنگ لغت را جستوجو نمیکند؛ بلکه باید بستر استفاده از واژه یا عبارت را نیز درک کند.
کتاب دکتر خسرو باروتی با تمرکز بر معادلیابی فرهنگی در آثار داستانی، دقیقاً به همین پیچیدگی توجه دارد.
اهمیت فرهنگ در ترجمه آثار داستانی
داستانها در بستر فرهنگ شکل میگیرند. شخصیتها بر اساس ارزشها، هنجارها و تجربههای اجتماعی خود رفتار میکنند و نویسنده نیز از عناصر فرهنگی برای ساخت جهان داستان استفاده میکند.
لباس، غذا، روابط خانوادگی، آداب اجتماعی، شیوه خطاب کردن افراد، مراسم، باورها، شوخیها و حتی نحوه توصیف مکانها میتوانند حامل اطلاعات فرهنگی باشند.
اگر مترجم این عناصر را صرفاً به صورت لغوی ترجمه کند، ممکن است بخشی از معنای اصلی برای خواننده مقصد از بین برود.
از این رو، ترجمه ادبی موفق نیازمند شناخت فرهنگ مبدأ و مقصد است.
نقش مترجم به عنوان واسطه فرهنگی
مترجم ادبی را میتوان نوعی واسطه میان دو فرهنگ دانست.
او از یک سو مسئول انتقال پیام و ویژگیهای متن اصلی است و از سوی دیگر باید متن را برای مخاطب زبان مقصد قابل درک و طبیعی کند.
این دو وظیفه گاهی با یکدیگر در تعارض قرار میگیرند. حفظ کامل ساختار فرهنگی متن مبدأ ممکن است ترجمه را برای مخاطب مقصد دشوار کند؛ در حالی که بومیسازی بیش از حد ممکن است هویت فرهنگی اثر اصلی را تغییر دهد.
بنابراین، مترجم باید بر اساس نوع متن، مخاطب و اهمیت عنصر فرهنگی، راهکار مناسبی انتخاب کند.
چالش ترجمه اصطلاحات فرهنگی
اصطلاحات یکی از دشوارترین بخشهای ترجمه هستند.
اصطلاحات عامیانه، ضربالمثلها و تعبیرهای تثبیتشده معمولاً معنایی فراتر از مجموع معنای واژههای تشکیلدهنده خود دارند.
در چنین مواردی، ترجمه تحتاللفظی ممکن است برای خواننده فارسیزبان نامفهوم یا حتی خندهدار باشد.
مترجم باید ابتدا مفهوم و کارکرد اصطلاح را در متن اصلی شناسایی کند و سپس مناسبترین راه انتقال آن را به زبان مقصد پیدا کند.
این مسئله نمونهای روشن از اهمیت معادلیابی فرهنگی در ترجمه داستانی است.
ضربالمثلها و انتقال فرهنگ
ضربالمثلها حامل بخش مهمی از فرهنگ یک جامعه هستند.
یک ضربالمثل ممکن است تجربه تاریخی یا اجتماعی خاصی را منعکس کند و برای مخاطب زبان مبدأ کاملاً آشنا باشد، اما ترجمه مستقیم آن برای مخاطب فارسیزبان معنای مورد نظر نویسنده را منتقل نکند.
در این شرایط، مترجم ممکن است به دنبال ضربالمثلی با کارکرد مشابه در فارسی باشد.
اما این انتخاب نیز نیازمند دقت است؛ زیرا ضربالمثل مقصد نباید معنایی متفاوت یا بار فرهنگی نامتناسب با موقعیت داستان ایجاد کند.
طنز و شوخیهای فرهنگی
ترجمه طنز یکی از دشوارترین مسائل در ترجمه ادبی است.
بخش زیادی از طنز به بازیهای زبانی، اطلاعات فرهنگی، کلیشههای اجتماعی، رویدادهای تاریخی یا ارجاعات خاص وابسته است.
اگر خواننده مقصد با پیشزمینه فرهنگی شوخی آشنا نباشد، ممکن است اثر طنز از بین برود.
بنابراین، مترجم باید در چنین مواردی علاوه بر معنای واژگانی، کارکرد ارتباطی و تأثیر طنز را نیز در نظر بگیرد.
نامها، مکانها و نشانههای فرهنگی
نام اشخاص و مکانها نیز در برخی آثار داستانی دارای بار فرهنگی هستند.
گاهی نام یک شخصیت، محل یا سازمان برای خواننده زبان مبدأ تداعی خاصی ایجاد میکند. در چنین شرایطی، انتخاب شیوه انتقال نام میتواند بخشی از راهبرد ترجمه باشد.
مترجم باید تشخیص دهد که آیا نام باید آوانویسی شود، ترجمه شود یا در همان شکل اصلی باقی بماند.
این تصمیمها میتوانند به ظاهر جزئی باشند، اما در انتقال فضای فرهنگی داستان اهمیت پیدا میکنند.
ترجمه غذاها و عناصر زندگی روزمره
غذا، پوشش، وسایل زندگی و شیوههای روزمره از جمله عناصری هستند که در بسیاری از داستانها حضور دارند.
یک غذای محلی ممکن است برای خواننده انگلیسیزبان کاملاً شناختهشده باشد، اما برای خواننده فارسیزبان ناشناخته باشد.
مترجم در چنین مواردی باید میان حفظ عنصر فرهنگی و ایجاد درک مناسب برای مخاطب تعادل برقرار کند.
این مسئله اهمیت شناخت فرهنگ مبدأ، فرهنگ مقصد و زمینه داستان را نشان میدهد.
بومیسازی در برابر بیگانهسازی
یکی از بحثهای مهم در مطالعات ترجمه، انتخاب میان رویکردهای بومیسازی و بیگانهسازی است.
در بومیسازی، مترجم تلاش میکند متن را تا حد بیشتری با فرهنگ و انتظارات مخاطب مقصد هماهنگ کند.
در بیگانهسازی، بخشی از ویژگیهای فرهنگی متن اصلی حفظ میشود تا خواننده با فضای فرهنگی اثر مبدأ مواجه شود.
هیچیک از این دو رویکرد را نمیتوان به صورت مطلق برای همه متون مناسب دانست. انتخاب روش باید به نوع اثر، هدف ترجمه، مخاطبان و میزان اهمیت عناصر فرهنگی وابسته باشد.
این موضوع یکی از زمینههای مهمی است که در بحث معادلیابی فرهنگی جایگاه ویژهای دارد.
وفاداری به متن و خوانایی ترجمه
یکی از مهمترین چالشهای مترجم، ایجاد تعادل میان وفاداری و روانی است.
ترجمهای که بیش از حد به ساختار متن اصلی وابسته باشد ممکن است برای خواننده فارسیزبان مصنوعی و دشوار به نظر برسد.
از سوی دیگر، ترجمهای که بیش از اندازه بومیسازی شده باشد ممکن است ویژگیهای فرهنگی و ادبی متن اصلی را از بین ببرد.
ترجمه حرفهای باید بتواند تا حد امکان معنا، لحن، فضا و کارکرد فرهنگی اثر اصلی را در زبان مقصد بازآفرینی کند.
نقش بافت در انتخاب معادل
هیچ واژه یا عبارت فرهنگی را نمیتوان همیشه با یک معادل ثابت ترجمه کرد.
بافت داستانی، شخصیت گوینده، موقعیت اجتماعی، زمان وقوع داستان و رابطه میان شخصیتها میتواند بر انتخاب معادل تأثیر بگذارد.
برای مثال، یک عبارت ممکن است در زبان مبدأ در میان دوستان معنایی متفاوت از همان عبارت در یک موقعیت رسمی داشته باشد.
مترجم باید این تفاوتها را تشخیص دهد و معادلی انتخاب کند که با بافت ارتباطی متن هماهنگ باشد.
ترجمه و انتقال لحن شخصیتها
شخصیتپردازی در داستان تا حد زیادی از طریق زبان شخصیتها شکل میگیرد.
سن، طبقه اجتماعی، تحصیلات، منطقه جغرافیایی و ویژگیهای شخصیتی میتوانند بر شیوه صحبت کردن افراد تأثیر بگذارند.
اگر مترجم این تفاوتها را در زبان مقصد از بین ببرد، شخصیتها ممکن است شبیه یکدیگر به نظر برسند.
بنابراین، معادلیابی فرهنگی تنها به واژههای خاص محدود نمیشود؛ بلکه میتواند به سبک گفتار و هویت زبانی شخصیتها نیز مربوط باشد.
اهمیت دانش فرهنگی برای مترجم
مترجم حرفهای باید علاوه بر تسلط زبانی، شناخت مناسبی از فرهنگ داشته باشد.
آشنایی با تاریخ، جامعه، ادبیات، اصطلاحات، رفتارهای اجتماعی و تحولات فرهنگی میتواند به مترجم کمک کند تا ارجاعات پنهان متن را بهتر تشخیص دهد.
این دانش بهخصوص در ترجمه داستانهایی که در یک فضای فرهنگی متفاوت شکل گرفتهاند، اهمیت زیادی دارد.
از همین رو، معادلیابی فرهنگی را میتوان یکی از حوزههایی دانست که در آن دانش زبانی و دانش فرهنگی به یکدیگر وابسته هستند.
نقش پژوهش در ترجمه ادبی
گاهی مترجم برای یافتن معادل مناسب نیازمند پژوهش است.
ممکن است یک اشاره تاریخی، نام یک رسم، اصطلاح تخصصی، شخصیت واقعی یا رویداد فرهنگی در متن وجود داشته باشد که بدون تحقیق نمیتوان معنای آن را بهدرستی فهمید.
پژوهش پیش از ترجمه میتواند احتمال خطا را کاهش دهد و به مترجم امکان دهد تصمیم دقیقتری درباره نحوه انتقال عنصر فرهنگی اتخاذ کند.
در نتیجه، ترجمه ادبی حرفهای تنها به توانایی زبانی متکی نیست؛ بلکه به تحقیق، تحلیل و تصمیمگیری آگاهانه نیز نیاز دارد.
نقش کتاب دکتر خسرو باروتی در مطالعات ترجمه
کتاب «معادلیابی فرهنگی در ترجمه فارسی آثار داستانی انگلیسی» به موضوعی میپردازد که در ترجمه ادبی اهمیت بنیادین دارد.
ترجمه آثار داستانی انگلیسی به فارسی، در بسیاری از موارد مستلزم مواجهه با فرهنگی متفاوت است. بنابراین مترجم باید بتواند عناصر فرهنگی را شناسایی و برای انتقال آنها راهبرد مناسبی انتخاب کند.
این اثر از این منظر میتواند برای دانشجویان و پژوهشگران مطالعات ترجمه و همچنین مترجمانی که با متون داستانی انگلیسی سروکار دارند، موضوعی قابل توجه باشد.
رویکرد تخصصی دکتر خسرو باروتی به ترجمه ادبی
انتخاب موضوع معادلیابی فرهنگی نشاندهنده توجه دکتر خسرو باروتی به یکی از لایههای عمیق ترجمه است.
در این رویکرد، ترجمه صرفاً انتقال زبان نیست؛ بلکه نوعی انتقال معنا میان دو نظام فرهنگی محسوب میشود.
این نگاه میتواند به مترجم کمک کند تا در مواجهه با متن، پرسشهای دقیقتری مطرح کند: نویسنده چرا از این اصطلاح استفاده کرده است؟ این عبارت برای مخاطب اصلی چه تداعیای دارد؟ آیا مخاطب فارسیزبان همان تداعی را دریافت خواهد کرد؟ اگر چنین نیست، بهترین راه برای انتقال آن چیست؟
طرح چنین پرسشهایی نشان میدهد که ترجمه ادبی یک فعالیت تحلیلی و خلاقانه است.
اهمیت این حوزه برای زبان و ادبیات فارسی
ترجمه آثار داستانی انگلیسی یکی از مسیرهای مهم ورود ادبیات جهان به فضای فرهنگی فارسیزبان است.
کیفیت این ترجمهها میتواند بر نحوه آشنایی مخاطب با فرهنگها و ادبیات دیگر تأثیر بگذارد.
مترجمی که بتواند عناصر فرهنگی را با دقت منتقل کند، در واقع به ایجاد ارتباط میان دو جامعه زبانی کمک میکند.
از این منظر، مطالعه معادلیابی فرهنگی تنها برای مترجمان اهمیت ندارد؛ بلکه برای پژوهشگران ادبیات تطبیقی، زبانشناسان و علاقهمندان به ارتباط میان فرهنگها نیز ارزشمند است.
مشخصات کتاب دکتر خسرو باروتی
| مشخصات | اطلاعات |
|---|---|
| عنوان کتاب | معادلیابی فرهنگی در ترجمه فارسی آثار داستانی انگلیسی |
| نویسنده | دکتر خسرو باروتی |
| انتشارات | هورین |
| سال انتشار | 1405 |
| تعداد صفحات | 105 صفحه |
| شابک | 978-622-126-149-9 |
| شناسه محصول | POT38044 |
این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟
کتاب «معادلیابی فرهنگی در ترجمه فارسی آثار داستانی انگلیسی» میتواند برای طیف متنوعی از مخاطبان مفید باشد، از جمله:
- دانشجویان رشته مترجمی زبان انگلیسی
- دانشجویان زبان و ادبیات انگلیسی
- پژوهشگران مطالعات ترجمه
- مترجمان ادبی
- ویراستاران متون ترجمهشده
- پژوهشگران ادبیات تطبیقی
- زبانشناسان
- استادان و مدرسان ترجمه
- علاقهمندان به ترجمه آثار داستانی
- پژوهشگران ارتباط میان زبان و فرهنگ
این کتاب بهویژه برای افرادی اهمیت دارد که میخواهند تفاوت میان ترجمه واژگانی و انتقال عمیق معنا و فرهنگ را بهتر درک کنند.
چرا مطالعه کتاب «معادلیابی فرهنگی» اهمیت دارد؟
ترجمه خوب فقط ترجمه درست واژهها نیست. یک ترجمه موفق باید بتواند تجربهای نزدیک به تجربه خواننده متن اصلی ایجاد کند.
این مسئله در آثار داستانی اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ زیرا فرهنگ در شخصیتها، گفتوگوها، محیط، روابط اجتماعی و جزئیات زندگی روزمره حضور دارد.
کتاب دکتر خسرو باروتی میتواند از این منظر به درک اهمیت فرهنگ در فرایند ترجمه کمک کند و نشان دهد که انتخاب معادل مناسب تا چه اندازه به شناخت متن و زمینه فرهنگی آن وابسته است.
آینده ترجمه در عصر فناوری
فناوریهای ترجمه ماشینی و ابزارهای هوش مصنوعی، فرایند ترجمه را دستخوش تغییر کردهاند. این ابزارها میتوانند در ترجمه اولیه، جستوجوی واژگان و پردازش حجم زیادی از متن مفید باشند.
با این حال، انتقال ظرافتهای فرهنگی همچنان یکی از چالشهای جدی ترجمه ماشینی است.
طنز، کنایه، ارجاعات فرهنگی، لحن شخصیتها و ظرایف اجتماعی گاهی به دانش زمینهای و تفسیر انسانی نیاز دارند.
به همین دلیل، در آینده نیز نقش مترجم حرفهای از بین نخواهد رفت؛ بلکه احتمالاً بیشتر به سمت ویرایش، تفسیر، کنترل کیفیت و تصمیمگیری فرهنگی حرکت خواهد کرد.
جمعبندی
دکتر خسرو باروتی در کتاب «معادلیابی فرهنگی در ترجمه فارسی آثار داستانی انگلیسی» به یکی از مسائل بنیادی و پیچیده ترجمه ادبی پرداخته است.
موضوع اصلی این حوزه، انتقال صحیح عناصر فرهنگی از متن انگلیسی به فارسی است؛ فرایندی که نیازمند تلفیق دانش زبانی، ادبی، فرهنگی و تحلیلی است.
مفاهیمی مانند اصطلاحات، ضربالمثلها، طنز، نامها، عناصر زندگی روزمره، لحن شخصیتها، بومیسازی، بیگانهسازی، وفاداری به متن و نقش بافت، همگی در انتخاب معادل فرهنگی مناسب اهمیت پیدا میکنند.
از این منظر، آثار مرتبط با معادلیابی فرهنگی به مترجم کمک میکنند تا ترجمه را نه به عنوان جایگزینی ساده میان دو زبان، بلکه به عنوان فرایند پیچیده انتقال معنا میان دو فرهنگ درک کند.
کتاب دکتر خسرو باروتی با توجه به موضوع تخصصی و 105 صفحه محتوای آن، میتواند برای دانشجویان، مترجمان، پژوهشگران و علاقهمندان به مطالعات ترجمه و ادبیات تطبیقی، اثری قابل توجه در زمینه رابطه میان زبان، ادبیات و فرهنگ باشد.
پرسشهای متداول
دکتر خسرو باروتی در چه حوزهای فعالیت علمی دارد؟
بر اساس کتاب منتشرشده از ایشان، حوزه مورد توجه دکتر خسرو باروتی، مطالعات ترجمه و بهطور ویژه معادلیابی فرهنگی در ترجمه فارسی آثار داستانی انگلیسی است.
معادلیابی فرهنگی در ترجمه چیست؟
معادلیابی فرهنگی فرایندی است که در آن مترجم تلاش میکند یک عنصر وابسته به فرهنگ مبدأ را به شکلی مناسب به زبان و فرهنگ مقصد منتقل کند، بهگونهای که معنا و کارکرد آن تا حد امکان حفظ شود.
چرا ترجمه آثار داستانی به معادلیابی فرهنگی نیاز دارد؟
زیرا داستانها سرشار از عناصر فرهنگی مانند اصطلاحات، ضربالمثلها، طنز، آداب اجتماعی، نامها، غذاها و نشانههای تاریخی هستند که ممکن است معادل مستقیم و کاملاً مشابهی در فرهنگ مقصد نداشته باشند.
تفاوت ترجمه لغوی و معادلیابی فرهنگی چیست؟
ترجمه لغوی بیشتر بر انتقال معنای واژه یا عبارت تمرکز دارد، در حالی که معادلیابی فرهنگی علاوه بر معنا، زمینه، کارکرد، تداعی و بار فرهنگی آن عنصر را نیز در نظر میگیرد.
بومیسازی در ترجمه چیست؟
بومیسازی روشی است که در آن مترجم تلاش میکند برخی عناصر متن مبدأ را با ویژگیها و انتظارات فرهنگی مخاطبان زبان مقصد هماهنگ کند.
بیگانهسازی در ترجمه چیست؟
بیگانهسازی رویکردی است که در آن مترجم بخشی از ویژگیهای فرهنگی متن اصلی را حفظ میکند تا فضای فرهنگی و تفاوتهای متن مبدأ برای خواننده مقصد قابل مشاهده باقی بماند.
چرا ترجمه طنز دشوار است؟
زیرا طنز اغلب به بازیهای زبانی، ارجاعات فرهنگی، اصطلاحات و دانش مشترک میان نویسنده و مخاطب وابسته است و انتقال همان اثر طنز به فرهنگ دیگر نیازمند تصمیمگیری دقیق مترجم است.
آیا هوش مصنوعی میتواند معادلیابی فرهنگی را انجام دهد؟
ابزارهای هوش مصنوعی میتوانند در شناسایی و پیشنهاد معادلها کمک کنند، اما ارزیابی دقیق بار فرهنگی، لحن، زمینه و مناسب بودن یک معادل همچنان به دانش و قضاوت انسانی نیاز دارد.
کتاب دکتر خسرو باروتی برای چه کسانی مناسب است؟
دانشجویان و پژوهشگران مطالعات ترجمه، مترجمان ادبی، دانشجویان زبان و ادبیات انگلیسی، ویراستاران و علاقهمندان به ادبیات تطبیقی و ارتباط زبان و فرهنگ از مخاطبان اصلی این کتاب هستند.
مشخصات کتاب «معادلیابی فرهنگی در ترجمه فارسی آثار داستانی انگلیسی» چیست؟
این کتاب 105 صفحه دارد و در سال 1405 توسط انتشارات هورین منتشر شده است. شابک آن 978-622-126-149-9 و شناسه محصول آن POT38044 است.