کتاب مادر

برای مادرم می‌نویسم،
برای حضوری
که از جهان حذف شد
اما از من نه.
برای شما که مثل من مادر ندارید،
برای هر کسی که تنها شب‌ها
می‌تواند مادرش را ببیند
و بیداری
هر صبح
مرگِ دوباره‌ای‌ست بی‌مراسم.

2.
تو که رفتی
بچه‌هایت دربه‌در شدند.
کلمه‌هایی بی‌مرجع،
سرگردان میانِ فعل‌هایی که به ما تعلق نداشتند.
تو رفتی و
درها،
به هیچ جهتی باز نمی‌شدند
با رفتنت
نسبتِ ما با خدا به هم خورد—
تو رفتی و پیشانی‌ ما
دیگر جای بوسه نداشت
تو رفتی و
آه گیاهی خودرو شد
زندگی پس از تو چهره‌اش را عوض کرد،
داغ بنده‌هایش را
سر ما خالی کرد.