معصومه ‏آقاپور ‏علی ‏شاهی

 

معصومه آقاپور علیشاهی؛ نگاهی تخصصی به اقتصاد، تاب‌آوری و نقش هنر و هویت در شرایط بحران

معصومه آقاپور علیشاهی از چهره‌های شناخته‌شده در حوزه اقتصاد و سیاست‌گذاری اقتصادی است که بخش مهمی از فعالیت حرفه‌ای او بر مسائل اقتصادی، نظام بانکی، تولید، سرمایه‌گذاری، توسعه و چالش‌های ساختاری اقتصاد ایران متمرکز بوده است. مسیر علمی و اجرایی او، زمینه‌ای فراهم کرده است تا مسائل اقتصادی صرفاً از زاویه شاخص‌های کلان و متغیرهای مالی مورد توجه قرار نگیرند، بلکه آثار اجتماعی، فرهنگی و انسانی تصمیمات اقتصادی نیز در تحلیل‌ها مورد توجه قرار گیرد.

او دارای دکتری اقتصاد با گرایش مدیریت کار است و سابقه تدریس دانشگاهی و فعالیت در حوزه برنامه‌ریزی اقتصادی، مدیریت سرمایه‌گذاری و طرح‌های اقتصادی را در کارنامه خود دارد. همچنین سابقه حضور در مجلس شورای اسلامی و فعالیت در حوزه مسائل اقتصادی، بانکی و تولیدی، به تجربه او در مواجهه با مسائل واقعی اقتصاد و چالش‌های سیاست‌گذاری اقتصادی افزوده است.

کتاب «آنچه در بحران اقتصادی فروخته نمی‌شود؛ هنر، هویت و تاب‌آوری اقتصادی در شرایط بحران» را می‌توان در امتداد همین نگاه چندبعدی دانست؛ اثری که بحران اقتصادی را تنها به‌عنوان کاهش رشد، تورم، رکود، کاهش قدرت خرید یا اختلال در بازارها بررسی نمی‌کند، بلکه به سراغ عناصر عمیق‌تری مانند هنر، هویت، سرمایه فرهنگی، اعتماد اجتماعی و تاب‌آوری می‌رود. این رویکرد اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا در دوره‌های بحران، بخش قابل توجهی از ارزش‌های اقتصادی و اجتماعی یک جامعه در قالب دارایی‌های نامشهود شکل می‌گیرد؛ دارایی‌هایی که ممکن است در صورت مدیریت نادرست بحران از بین بروند، اما در صورت حفاظت و تقویت، می‌توانند به یکی از پایه‌های بازسازی اقتصاد تبدیل شوند.

حوزه تخصصی معصومه آقاپور علیشاهی

تخصص و تجربه معصومه آقاپور علیشاهی را می‌توان در نقطه اتصال چند حوزه مهم اقتصادی تعریف کرد. اقتصاد کلان، سیاست‌گذاری اقتصادی، نظام بانکی، سرمایه‌گذاری، تولید، توسعه اقتصادی و مدیریت بحران از جمله حوزه‌هایی هستند که در مسیر حرفه‌ای و فکری او اهمیت داشته‌اند.

این گستره تخصصی باعث می‌شود مفهوم بحران اقتصادی برای او صرفاً یک مسئله نظری نباشد. بحران زمانی معنا پیدا می‌کند که آثار آن بر بنگاه اقتصادی، تولیدکننده، سرمایه‌گذار، نیروی انسانی، خانواده، مصرف‌کننده و در نهایت ساختار اجتماعی مشاهده شود.

یکی از ویژگی‌های مهم چنین رویکردی، توجه به ارتباط میان سیاست‌های اقتصادی و رفتار واقعی جامعه است. در شرایط بحران، تصمیمات اقتصادی مردم تغییر می‌کند، اولویت‌های مصرفی دگرگون می‌شود، سرمایه‌گذاری با احتیاط بیشتری انجام می‌گیرد و کسب‌وکارها به دنبال راه‌هایی برای کاهش ریسک و حفظ بقا می‌روند. در چنین شرایطی، اقتصاد تاب‌آور اقتصادی نیست که هیچ آسیبی نبیند؛ بلکه اقتصادی است که بتواند در برابر شوک‌ها مقاومت کند، خود را با شرایط جدید تطبیق دهد و پس از بحران دوباره مسیر رشد را پیدا کند.

تجربه اقتصادی و نگاه به بحران

یکی از موضوعاتی که در شناخت آثار معصومه آقاپور علیشاهی اهمیت دارد، توجه او به بحران‌های ساختاری اقتصاد است. تجربه فعالیت در حوزه اقتصادی و حضور در فضای سیاست‌گذاری به او امکان داده است که مسائل اقتصادی را از زاویه‌های مختلف بررسی کند.

بحران اقتصادی معمولاً نتیجه یک عامل منفرد نیست. مجموعه‌ای از عوامل مانند تورم، کاهش سرمایه‌گذاری، کاهش قدرت خرید، ضعف تولید، ناترازی‌های مالی، بی‌ثباتی بازار، کاهش اعتماد و مشکلات مدیریتی می‌توانند در کنار یکدیگر قرار بگیرند و شرایط پیچیده‌ای ایجاد کنند.

در چنین وضعیتی، سیاست اقتصادی موفق باید فراتر از اقدامات کوتاه‌مدت باشد. حمایت از تولید، ایجاد ثبات، تقویت سرمایه‌گذاری، افزایش بهره‌وری و ایجاد فضای مناسب برای فعالیت اقتصادی از جمله اقداماتی هستند که می‌توانند ظرفیت اقتصاد برای عبور از بحران را افزایش دهند.

آقاپور علیشاهی در فعالیت‌های حرفه‌ای خود نیز بر موضوعاتی مانند تولید، نظام بانکی، سرمایه‌گذاری، کسب‌وکار و توسعه اقتصادی تمرکز داشته است. همین زمینه تخصصی، ارتباط مستقیمی با مفهوم تاب‌آوری اقتصادی دارد.

هنر و اقتصاد؛ پیوندی فراتر از بازار

یکی از مهم‌ترین وجوه کتاب «آنچه در بحران اقتصادی فروخته نمی‌شود» توجه به رابطه میان هنر و اقتصاد است. هنر در نگاه نخست ممکن است حوزه‌ای فرهنگی و جدا از مسائل اقتصادی به نظر برسد، اما در واقع هنر بخشی از اقتصاد خلاق و یکی از منابع مهم ارزش‌آفرینی در جوامع معاصر محسوب می‌شود.

هنرمندان، صنایع دستی، طراحی، موسیقی، ادبیات، سینما، معماری، میراث فرهنگی و بسیاری از فعالیت‌های خلاقانه می‌توانند زنجیره‌ای از ارزش اقتصادی ایجاد کنند. این ارزش تنها به فروش یک محصول هنری محدود نمی‌شود؛ بلکه می‌تواند اشتغال، گردشگری، برندینگ، صادرات، توسعه محلی و حتی افزایش جذابیت یک مقصد را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

در شرایط بحران، ممکن است تقاضا برای برخی کالاها و خدمات کاهش پیدا کند، اما ارزش فرهنگی و هویتی هنر الزاماً از بین نمی‌رود. حتی در بسیاری از شرایط، هنر می‌تواند به عاملی برای حفظ انسجام اجتماعی و بازسازی اعتماد عمومی تبدیل شود.

از این منظر، توجه به هنر در یک بحث اقتصادی، نشان‌دهنده نگاهی است که اقتصاد را بخشی از یک سیستم اجتماعی بزرگ‌تر می‌داند.

هویت؛ سرمایه نامشهود اقتصاد

هویت یکی دیگر از مفاهیم محوری در عنوان و رویکرد کتاب است. هویت فرهنگی و اجتماعی را می‌توان یکی از انواع سرمایه‌های نامشهود جامعه دانست؛ سرمایه‌ای که ارزش آن همیشه در شاخص‌های سنتی اقتصادی قابل اندازه‌گیری نیست.

هویت می‌تواند به یک شهر، منطقه، صنعت، محصول یا برند معنا بدهد. محصولی که دارای داستان، پیشینه و هویت مشخص باشد، ممکن است برای مصرف‌کننده ارزش بیشتری نسبت به محصولی مشابه اما فاقد هویت ایجاد کند.

در اقتصاد محلی نیز هویت اهمیت ویژه‌ای دارد. صنایع دستی، غذاهای سنتی، معماری، میراث فرهنگی و هنرهای بومی می‌توانند به پایه‌ای برای توسعه گردشگری و کسب‌وکارهای محلی تبدیل شوند.

بنابراین، حفظ هویت در شرایط بحران صرفاً یک اقدام فرهنگی نیست. این موضوع می‌تواند یک تصمیم اقتصادی نیز باشد؛ زیرا از طریق حفظ تمایز، افزایش ارزش برند، توسعه بازارهای فرهنگی و ایجاد فرصت‌های جدید اقتصادی، ظرفیت درآمدزایی جامعه را افزایش می‌دهد.

تاب‌آوری اقتصادی در شرایط بحران

تاب‌آوری اقتصادی یکی از مهم‌ترین مفاهیم اقتصادی در جهان امروز است. اقتصادها همواره با شوک مواجه می‌شوند؛ از بحران‌های مالی و تورمی گرفته تا رکود، تحریم، اختلال در زنجیره تأمین، بحران‌های انرژی، تغییرات فناوری و تحولات ژئوپلیتیکی.

اقتصاد تاب‌آور اقتصادی است که بتواند سه مرحله را مدیریت کند: مقاومت در برابر شوک، سازگاری با شرایط جدید و بازسازی ظرفیت‌های از دست‌رفته.

تاب‌آوری تنها وظیفه دولت نیست. بنگاه‌ها، خانوارها، نهادهای اجتماعی، دانشگاه‌ها، کارآفرینان و حتی صنایع فرهنگی نیز در ایجاد آن نقش دارند.

برای یک بنگاه اقتصادی، تاب‌آوری می‌تواند به معنای تنوع‌بخشی به بازارها، مدیریت نقدینگی، افزایش بهره‌وری و ایجاد نوآوری باشد. برای یک جامعه، تاب‌آوری می‌تواند به معنای حفظ سرمایه اجتماعی، اعتماد، مهارت، فرهنگ و هویت باشد.

همین نگاه چندسطحی، مفهوم تاب‌آوری اقتصادی را از یک اصطلاح مدیریتی ساده فراتر می‌برد و آن را به یک چارچوب مهم برای سیاست‌گذاری تبدیل می‌کند.

بحران اقتصادی و تغییر الگوی مصرف

بحران‌های اقتصادی معمولاً رفتار مصرف‌کننده را تغییر می‌دهند. هنگامی که درآمد واقعی کاهش می‌یابد یا نااطمینانی افزایش پیدا می‌کند، خانوارها اولویت‌های خود را بازتعریف می‌کنند.

در این شرایط، برخی کالاها و خدمات ممکن است با کاهش تقاضا مواجه شوند و برخی دیگر به دلیل ارتباط با نیازهای اساسی یا ارزش ادراک‌شده، مقاومت بیشتری نشان دهند.

اما رفتار مصرف‌کننده تنها بر اساس قیمت شکل نمی‌گیرد. اعتماد، کیفیت، اصالت، هویت، تجربه و ارتباط عاطفی با محصول نیز می‌توانند در تصمیم خرید نقش داشته باشند.

به همین دلیل، عنوان کتاب «آنچه در بحران اقتصادی فروخته نمی‌شود» می‌تواند پرسشی اساسی را مطرح کند: چه چیزی باعث می‌شود یک محصول، خدمت، برند یا ارزش فرهنگی بتواند حتی در شرایط دشوار اقتصادی جایگاه خود را حفظ کند؟

پاسخ به این پرسش نیازمند بررسی هم‌زمان اقتصاد، رفتار مصرف‌کننده، فرهنگ و جامعه است.

نقش تولید و کسب‌وکار در تاب‌آوری

هیچ اقتصاد پایداری بدون بخش تولید قدرتمند شکل نمی‌گیرد. تولیدکننده در شرایط بحران با مجموعه‌ای از ریسک‌ها مواجه می‌شود؛ از افزایش هزینه نهاده‌ها و مشکلات تأمین مالی گرفته تا کاهش تقاضا و دشواری دسترسی به بازار.

تاب‌آوری بنگاه‌ها به توانایی آن‌ها در مدیریت همین ریسک‌ها وابسته است.

تنوع محصول، استفاده از فناوری، کاهش هزینه‌های غیرضروری، توسعه بازارهای جدید، توجه به صادرات، مدیریت منابع انسانی و سرمایه‌گذاری در نوآوری از جمله راهبردهایی هستند که می‌توانند مقاومت بنگاه‌ها را افزایش دهند.

از سوی دیگر، سیاست‌گذاری اقتصادی نیز باید محیطی ایجاد کند که بنگاه بتواند در شرایط بحران به فعالیت ادامه دهد. ثبات مقررات، دسترسی مناسب به منابع مالی، کاهش موانع تولید و حمایت هدفمند از کسب‌وکارهای مولد از عناصر مهم این فرآیند هستند.

اقتصاد خلاق و فرصت‌های دوران بحران

یکی از ظرفیت‌هایی که می‌تواند در بحث تاب‌آوری اقتصادی اهمیت زیادی داشته باشد، اقتصاد خلاق است. اقتصاد خلاق بر منابعی مانند دانش، ایده، هنر، نوآوری، طراحی و خلاقیت انسانی متکی است.

این نوع اقتصاد در بسیاری از موارد نیازمند سرمایه فیزیکی بسیار سنگین نیست و می‌تواند فرصت‌هایی را برای کسب‌وکارهای کوچک و افراد متخصص فراهم کند.

هنر، صنایع دستی، طراحی، محتوای فرهنگی، نشر، رسانه، گردشگری فرهنگی و فعالیت‌های دیجیتال از جمله بخش‌هایی هستند که می‌توانند در چارچوب اقتصاد خلاق قرار بگیرند.

از این منظر، بحران اقتصادی الزاماً فقط به معنای محدود شدن فرصت‌ها نیست. اگر سیاست‌گذاری و مدیریت صحیح باشد، بحران می‌تواند ضرورت بازنگری در مدل‌های کسب‌وکار و حرکت به سوی فعالیت‌های نوآورانه را افزایش دهد.

اهمیت سرمایه اجتماعی در عبور از بحران

یکی از متغیرهایی که در بسیاری از تحلیل‌های اقتصادی کمتر دیده می‌شود، سرمایه اجتماعی است. اعتماد میان مردم، اعتماد میان مردم و نهادها، همکاری، مسئولیت‌پذیری و احساس تعلق اجتماعی می‌توانند بر رفتار اقتصادی جامعه اثر بگذارند.

در جامعه‌ای که اعتماد پایین باشد، هزینه مبادله افزایش پیدا می‌کند و افراد با احتیاط بیشتری وارد فعالیت‌های اقتصادی می‌شوند. کاهش اعتماد می‌تواند سرمایه‌گذاری، همکاری و مشارکت اقتصادی را دشوارتر کند.

از سوی دیگر، جامعه‌ای که از سرمایه اجتماعی بیشتری برخوردار باشد، ظرفیت بالاتری برای همکاری در زمان بحران دارد.

در این چارچوب، هنر و هویت نیز می‌توانند نقش مهمی داشته باشند؛ زیرا فرهنگ مشترک و احساس تعلق، زمینه ایجاد ارتباط و همکاری میان افراد را تقویت می‌کند.

نگاه آقاپور علیشاهی به توسعه اقتصادی

یکی از ویژگی‌های قابل توجه در مسیر حرفه‌ای معصومه آقاپور علیشاهی، ارتباط میان اقتصاد و مسائل واقعی جامعه است. موضوعاتی مانند تولید، سرمایه‌گذاری، بانک‌ها، کسب‌وکار، اشتغال و توسعه اقتصادی، زمانی اهمیت پیدا می‌کنند که آثار آن‌ها در زندگی مردم و فعالیت بنگاه‌ها دیده شود.

این نگاه باعث می‌شود توسعه اقتصادی صرفاً به افزایش یک شاخص آماری محدود نشود. توسعه پایدار زمانی اتفاق می‌افتد که ظرفیت تولید افزایش پیدا کند، اشتغال تقویت شود، سرمایه‌گذاری شکل بگیرد و جامعه بتواند در برابر شوک‌های اقتصادی مقاومت بیشتری پیدا کند.

کتاب «آنچه در بحران اقتصادی فروخته نمی‌شود» نیز در همین چارچوب، مفهوم تاب‌آوری را با عناصر فرهنگی و اجتماعی پیوند می‌دهد.

رویکرد نویسنده به اقتصاد در شرایط بحرانی

رویکرد فکری قابل مشاهده در این اثر، رویکردی چندبعدی به اقتصاد است. در این نگاه، بحران تنها یک اختلال مالی نیست؛ بلکه می‌تواند بر فرهنگ، هویت، رفتار اجتماعی، تولید، مصرف و آینده کسب‌وکارها اثر بگذارد.

از همین رو، مقابله با بحران نیز نمی‌تواند تنها به یک ابزار سیاستی محدود شود.

اقتصاد مقاوم و تاب‌آور نیازمند ترکیبی از سیاست‌گذاری صحیح، سرمایه انسانی، نوآوری، اعتماد، تولید، فرهنگ و توانایی سازگاری است.

این نوع نگاه به‌ویژه برای اقتصادهایی که با شوک‌های مکرر و نااطمینانی‌های بلندمدت مواجه هستند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

معرفی کتاب «آنچه در بحران اقتصادی فروخته نمی‌شود»

کتاب «آنچه در بحران اقتصادی فروخته نمی‌شود؛ هنر، هویت و تاب‌آوری اقتصادی در شرایط بحران» اثری با تمرکز بر پیوند اقتصاد، فرهنگ و تاب‌آوری است. عنوان کتاب از همان ابتدا پرسشی مهم را مطرح می‌کند: در دوره‌ای که بسیاری از ارزش‌های اقتصادی تحت تأثیر بحران قرار می‌گیرند، چه سرمایه‌هایی همچنان قابلیت حفظ ارزش خود را دارند؟

این اثر تلاش می‌کند از زاویه‌ای متفاوت به بحران اقتصادی نگاه کند و نقش عناصر نامشهودی مانند هنر و هویت را در حفظ ظرفیت‌های اجتماعی و اقتصادی مورد توجه قرار دهد.

اطلاعات کتاب:

مشخصات اطلاعات
عنوان کتاب آنچه در بحران اقتصادی فروخته نمی‌شود؛ هنر، هویت و تاب‌آوری اقتصادی در شرایط بحران
نویسنده معصومه آقاپور علیشاهی
انتشارات هورین
سال انتشار ۱۴۰۵
تعداد صفحات ۱۹۸ صفحه
شابک 978-622-126-241-0
شناسه محصول POT38971

این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب می‌تواند برای طیف متنوعی از مخاطبان حوزه اقتصاد و مدیریت مفید باشد. دانشجویان و پژوهشگران اقتصاد، مدیریت، سیاست‌گذاری عمومی و توسعه اقتصادی می‌توانند از مباحث آن برای مطالعه رابطه میان بحران و تاب‌آوری استفاده کنند.

مدیران کسب‌وکار و کارآفرینان نیز می‌توانند از زاویه‌ای متفاوت به مسئله حفظ ارزش، هویت برند و سازگاری با شرایط اقتصادی دشوار نگاه کنند.

همچنین فعالان حوزه هنر، فرهنگ، صنایع خلاق و گردشگری می‌توانند از پیوند میان سرمایه فرهنگی و فرصت‌های اقتصادی بهره بگیرند.

برای مدیران و سیاست‌گذاران اقتصادی نیز توجه به نقش سرمایه‌های نامشهود در افزایش تاب‌آوری جامعه، موضوعی قابل توجه است.

چرا مطالعه این کتاب اهمیت دارد؟

اهمیت کتاب در پرداختن به بخشی از اقتصاد است که معمولاً در تحلیل‌های صرفاً مالی کمتر دیده می‌شود. اقتصاد تنها مجموعه‌ای از پول، سرمایه، تولید و مصرف نیست؛ بلکه انسان‌ها، فرهنگ، اعتماد، هویت و خلاقیت نیز در ساختار اقتصادی نقش دارند.

در دوره بحران، این عناصر می‌توانند به منابع مهمی برای حفظ انسجام اجتماعی و ایجاد فرصت‌های جدید تبدیل شوند.

کتاب می‌تواند به مخاطب کمک کند بحران اقتصادی را از زاویه‌ای گسترده‌تر ببیند و به جای تمرکز صرف بر خسارت‌ها، ظرفیت‌های باقی‌مانده و امکان بازسازی را نیز مورد توجه قرار دهد.

آینده تاب‌آوری اقتصادی

در سال‌های آینده، مفهوم تاب‌آوری احتمالاً به یکی از مفاهیم مهم سیاست‌گذاری اقتصادی تبدیل خواهد شد. افزایش پیچیدگی اقتصاد جهانی، تغییرات فناوری، بحران‌های انرژی، تغییرات اقلیمی، اختلال زنجیره‌های تأمین و افزایش نااطمینانی، اقتصادها را مجبور می‌کند ظرفیت سازگاری خود را افزایش دهند.

در چنین شرایطی، سرمایه‌های انسانی، فرهنگی و اجتماعی اهمیت بیشتری پیدا خواهند کرد.

کشوری که تنها به منابع فیزیکی و مالی خود متکی باشد، در برابر برخی شوک‌ها آسیب‌پذیر خواهد بود. اما جامعه‌ای که دانش، خلاقیت، فرهنگ، اعتماد و هویت خود را نیز به‌عنوان سرمایه اقتصادی در نظر بگیرد، ابزارهای بیشتری برای عبور از بحران در اختیار خواهد داشت.

از این منظر، موضوع کتاب معصومه آقاپور علیشاهی تنها به یک دوره اقتصادی خاص محدود نمی‌شود و می‌تواند در چارچوب آینده اقتصاد، توسعه پایدار و اقتصاد خلاق نیز مورد توجه قرار گیرد.

جمع‌بندی

معصومه آقاپور علیشاهی با پیشینه علمی در اقتصاد و تجربه فعالیت در حوزه‌های اقتصادی و سیاست‌گذاری، در کتاب «آنچه در بحران اقتصادی فروخته نمی‌شود؛ هنر، هویت و تاب‌آوری اقتصادی در شرایط بحران» به یکی از مسائل مهم اقتصاد معاصر می‌پردازد: چگونه می‌توان در شرایط بحران، ارزش‌هایی را حفظ کرد که صرفاً در قالب پول و دارایی مالی قابل اندازه‌گیری نیستند؟

تمرکز بر هنر، هویت و تاب‌آوری نشان می‌دهد که عبور از بحران نیازمند نگاهی فراتر از راهکارهای کوتاه‌مدت مالی است. اقتصاد برای بازسازی خود به اعتماد، خلاقیت، سرمایه انسانی، فرهنگ، تولید و توانایی سازگاری نیاز دارد.

این کتاب از همین زاویه، می‌تواند برای علاقه‌مندان به اقتصاد، مدیریت، توسعه، سیاست‌گذاری، فرهنگ و اقتصاد خلاق، اثری قابل توجه باشد و مخاطب را به بازاندیشی درباره مفهوم ارزش در دوران بحران دعوت کند.

پرسش‌های متداول

معصومه آقاپور علیشاهی چه تخصصی دارد؟

معصومه آقاپور علیشاهی دارای دکتری اقتصاد با گرایش مدیریت کار است و حوزه فعالیت تخصصی او با اقتصاد، برنامه‌ریزی اقتصادی، سرمایه‌گذاری، مسائل بانکی، تولید و سیاست‌گذاری اقتصادی ارتباط دارد.

مهم‌ترین موضوع کتاب «آنچه در بحران اقتصادی فروخته نمی‌شود» چیست؟

این کتاب به رابطه میان هنر، هویت و تاب‌آوری اقتصادی در شرایط بحران می‌پردازد و تلاش می‌کند نقش سرمایه‌های فرهنگی و نامشهود را در حفظ ظرفیت‌های اقتصادی و اجتماعی بررسی کند.

منظور از تاب‌آوری اقتصادی چیست؟

تاب‌آوری اقتصادی به توانایی یک فرد، بنگاه، جامعه یا اقتصاد برای مقاومت در برابر شوک، سازگاری با شرایط جدید و بازسازی ظرفیت‌های اقتصادی پس از بحران اشاره دارد.

چرا هنر در یک کتاب اقتصادی مورد توجه قرار گرفته است؟

زیرا هنر بخشی از اقتصاد خلاق است و علاوه بر ارزش فرهنگی، می‌تواند اشتغال، درآمد، گردشگری، برندینگ، صادرات و توسعه محلی ایجاد کند.

هویت چه نقشی در اقتصاد دارد؟

هویت می‌تواند به محصولات، خدمات، برندها و مقاصد گردشگری تمایز و ارزش افزوده بدهد و از طریق تقویت سرمایه فرهنگی و اجتماعی، ظرفیت اقتصادی ایجاد کند.

آیا کتاب برای مدیران کسب‌وکار مناسب است؟

بله. مباحث مرتبط با بحران، تاب‌آوری، ارزش‌آفرینی، هویت و سازگاری اقتصادی می‌تواند برای مدیران، کارآفرینان و صاحبان کسب‌وکار قابل استفاده باشد.

این کتاب برای چه رشته‌هایی مناسب است؟

اقتصاد، مدیریت، توسعه اقتصادی، سیاست‌گذاری عمومی، کارآفرینی، کسب‌وکار، فرهنگ و هنر و حوزه‌های مرتبط با اقتصاد خلاق از جمله زمینه‌هایی هستند که می‌توانند از موضوعات کتاب بهره ببرند.

مشخصات کتاب چیست؟

این کتاب با عنوان «آنچه در بحران اقتصادی فروخته نمی‌شود؛ هنر، هویت و تاب‌آوری اقتصادی در شرایط بحران» نوشته معصومه آقاپور علیشاهی، در سال ۱۴۰۵ توسط انتشارات هورین منتشر شده و ۱۹۸ صفحه دارد. شابک کتاب 978-622-126-241-0 و شناسه محصول آن POT38971 است.